6
Yes
None
1
1000000
/artysci/
Thumbnail
Sortuj / Sort by

Kategoria

KLASYCY XX I XXI WIEKU
MŁODZI ARTYŚCI
ARTYŚCI WSPÓŁPRACUJĄCY
INNI ARTYŚCI / OTHER ARTISTS
KLASYCY XX I XXI WIEKU
STERN JONASZ

PL:
JONASZ STERN (ur. 1904, zm. 1988)
Kształcił się w Szkole Przemysłowej we Lwowie i w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1933 roku wraz z innymi artystami założył stowarzyszenie artystyczne Grupa Krakowska. Uprawiał malarstwo sztalugowe, grafikę, monotypię i serigrafię. Jego prace wystawiane były m.in. w Nowym Jorku, Moskwie, Wenecji, Kopenhadze, Londynie, Pradze i Tokio. Wiele muzeów polskich i zagranicznych posiada w swoich zbiorach jego dzieła. Jonasz Stern uhonorowany został wieloma nagrodami i odznaczeniami, m.in. Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki, Orderem Sztandaru Pracy, w 1961 został laureatem Nagrody m. Krakowa.

 

ENG:
JONASZ STERN (b. 1904- d. 1988)
He studied at the Industrial School in Lviv and at the Academy of Fine Arts in Cracow. In 1933, with other artists, he founded an artists association called “Grupa Krakowska” (Cracowian Group). He specialized in painting, graphic arts, monotyping and screen printing. His works were exhibited in Poland and abroad, including New York, Moscow, Venice, Copenhagen, London, Prague and Tokyo and they may be found in private and public collections around the world. Jonasz Stern was awarded many prizes and decorations, among others, The Award of Ministry of Culture and Art, the Award of the City of Cracow and the Polish Order of the Banner of Work.

 

FR:
JONASZ STERN (né en 1904, mort en 1988)
Études à l’Ecole de l’Industrie à Lvov et à Études à l’Académie des Beaux-Arts à Cracovie. En 1933 il fonde avec d’autres artistes une association artistique le Groupe de Cracovie (Grupa Krakowska). Il pratique la peinture de chevalet, la graphique, la monotypie et la série graphie. Ses oeuvres sont entre outre exposes à New York, à Moscou, à Venice, à Kopenhague, à Londres, à Prague, à Tokyo. Nombreux musées en Pologne et à l’étranger ont ses oeuvres dans leurs collections. Jonasz Stern a reçu nombreux prix et distinctions entre outre: Prix du Ministre de la Culture et de l’art, l’Ordre de l’Etendard du Travail, lauréat de Prix de la ville de Cracovie en 1961.

ZIELIŃSKI JERZY RYSZARD

PL:
JERZY RYSZARD “JURRY” ZIELIŃSKI (1943-1980)
Polski malarz, poeta, autor happeningów, jedna z ważniejszych postaci artystycznego życia Warszawy lat 60. i 70. Absolwent Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, dyplom z malarstwa uzyskał w 1968 roku w pracowni Jana Cybisa. W 1965 roku wraz z Janem Dobkowskim założył grupę artystyczną Neo Neo Neo.

 

ENG:
JERZY RYSZARD “JURRY” ZIELIŃSKI (1943-1980)
Polish painter, poet, author of happenings, one of the most important persons of artistic life in Warsaw of the 1960s and 1970s. A graduate of the Academy of Fine Arts in Warsaw where he studied painting in the studio of Jan Cybis. In 1965, along with Jan Dobkowskim, Zieliński founded an artistic group Neo Neo Neo. His style was inspired by pop art and Art Nouveau, and was an inspiration for many young artists.

WINNICKI-RADZIEWICZ ALEKSANDER

PL:
ALEKSANDER WINNICKI-RADZIEWICZ (ur. 1911 , zm. 2002)
Malarz polski. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u Wojciecha Weissa, Józefa Mehoffera i Xawerego Dunikowskiego. Studia ukończył w 1934 roku. Był członkiem Grupy Krakowskiej. Pod wpływem Artura Nacht-Samborskiego odszedł od awangardy i powrócił do malarstwa tradycyjnego.

 

ENG:
ALEKSANDER WINNICKI-RADZIEWICZ (b. 1911 – d.2002)
Polish painter. He studied at the Academy of Fine Arts in Cracow under Wojciech Weiss, Józef, Mehoffer and Xawery Dunikowski. He graduated in 1934. He was a member of Grupa Krakowska.

 

FR:
ALEKSANDER WINNICKI-RADZIEWICZ (né en 1911, mort en 2002)
Peintre polonais. Il Il a étudié à l’Académie des Beaux-Arts de Cracovie sous Wojciech Weiss, Józef, Mehoffer et Xawery Dunikowski. Il a obtenu son diplôme en 1934. Il était un membre de Grupa Krakowska.

WILKOŃ JÓZEF

PL:
JÓZEF WILKOŃ (ur. 1930)
Ilustrator, malarz, historyk sztuki. Jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (Wydział Malarstwa, dyplom 1955) i Historii Sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim (dyplom 1954). Zilustrował blisko dwieście książek dla dzieci i dorosłych wydanych w Polscei kilkadziesiąt wydanych za granicą. Zajmuje się również scenografią i projektuje gobeliny.

 

ENG:
JÓZEF WILKOŃ (born in 1930)
Polish illustrator, painter and art historian. He studied at the Faculty of Painting at the Academy of Fine Arts in Cracow (diploma in 1955) and at the Faculty of Art History at the Jagiellonian University. He illustrated over 200 books for children and adults published in Poland and abroad.

 

FR:
JÓZEF WILKOŃ (né en 1930)
Dessinateur , peintre et historien d’art polonais. Il a étudié à la Faculté de peinture à l’Académie des Beaux-Arts de Cracovie (diplôme en 1955) et à la Faculté d’histoire de l’art à l’Université Jagellonne. Il a illustré plus de 200 livres pour enfants et adultes publiés en Pologne et à l’étranger.

WEJMAN MIECZYSŁAW

PL:
MIECZYSŁAW WEJMAN (ur. 1912, zm. 1997)
Grafik i malarz. Studiował u Felicjana Szczęsnego Kowarskiego i Mieczysława Kotarbińskiego. Uważany za inicjatora nurtu grafiki metaforycznej. Profesor i Rektor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Współtwórca Międzynarodowego Triennale Grafiki.

 

ENG:
MIECZYSŁAW WEJMAN (b. 1912, d. 1997)
Graphic artist and painter. Professor and Rector of the Academy of Fine Arts in Cracow. Co-founder of the International Print Triennial. He studied with Felicjan Szczesny Kowarski and Mieczyslaw Kotarbiński. He is considered to be the initiator of mainstream metaphorical graphics.

 

FR:
MIECZYSŁAW WEJMAN (né en 1912, mort en 1997)
Graphiste et peintre. Professeur et Recteur de l’Académie des Beaux-Arts de Cracovie. Co-fondateur de l’International Print Triennial. Il a étudié avec Felicjan Szczesny Kowarski et Mieczyslaw Kotarbiński. Il est considéré comme l’initiateur de graphiques métaphoriques.

TARASIN JAN

PL:
JAN TARASIN (ur. 1926, zm. 2009)
Malarz, grafik i teoretyk sztuki. Studiował na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Członek Grupy Krakowskiej.
W 1967 Tarasin przeprowadził się do Warszawy, a od 1974 był profesorem na Wydziale Malarstwa warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W latach 1987-1990 był rektorem Akademii.

Jan Tarasin o swojej twórczości:
„Horyzont – najbardziej zżyte z nami i nieustannie towarzyszące nam od chwili narodzin pojęcie. Jesteśmy z nim tak nierozerwalnie zrośnięci, że nie zauważamy jego stałej obecności w naszej wyobraźni, w odruchach, w wielu warstwach naszej świadomości. Istnieje ono w nas jako poczucie “przydzielonego” nam ograniczonego zasięgu naszego odbierania świata. Umowna linia horyzonty wyznacza jego granice. Odczuwamy jej istnienie znajdujące się nawet w zamkniętym wnętrzu domu, na miejskiej ulicy, w głębi lasu czy a dnie górskiej doliny. Znajdujemy się w centrum nieprzekraczalnego kręgu, nad którym panujemy i którego jesteśmy więźniami.
Zasady perspektywy nieustannie utwierdzają nas w poczuciu naszej centralnej pozycji w świecie. Sugerują, że cały otaczający nas świat, oddalając się od nas, swojego centrum, traci na znaczeniu, karłowacieje, zanika, by w końcu stopić się w jednym punkcie – zniknąć. Możemy go odzyskać, dogonić go, przywrócić mu pierwotne znaczenie, rozmiary, barwy. Wymaga to jednak naszej bliskiej obecności, naszego patrzenia, naszego współbycia. Utrwalamy więc jego wygląd w naszej pamięci, sporządzamy jego wizerunki, by mieć choć namiastkę po naszym oddaleniu się.”

 

ENG:
JAN TARASIN (b. 1926 – d. 2009)
Polish painter, graphic artist, art theorist. Tarasin studied at the Academy of Fine Arts in Cracow. Since 1962, he was a member of Grupa Krakowska (Cracovian Group). In 1967 Tarasin moved to Warsaw and since 1974 worked as a professor at the Faculty of Painting at the Academy of Fine Arts. Between 1987 and 1990 he was a rector of the Academy.

 

FR:
JAN TARASIN (née en 1926, mort en 2009)
Peintre, graphiste, théoricien de l’art. Etudes à l’Académie des Beaux-Arts à Cracovie. Membre du Groupe de Cracovie (Grupa Krakowska). Depuis 1967 il habitait à Varsovie, ou il était professeur (à partir de 1974) et recteur ( 1987-1990) de l`Académie de Beaux Arts.
Jan Tarasin sur son oeuvre:
„L’horizon: terme le plus proche à nous qui nous accompagne sans cesse dès le moment de notre naissance. Nous sommes si étroitement liés à lui que nous ne notons pas sa présence constante dans notre imagination, dans nos réactions, dans nombreux couches de notre conscience. Il existe seulement comme le sentiment d’une certaine distance nous attribuée afin de voir le monde. Une ligne conventionnelle de l’horizon marque les limites de cette vision. Nous sentons son existence quand nous nous trouvons dans l’intérieur de la maison, sur la rue de la ville, dans le forêt ou dans la vallée. Nous nous trouvons dans le centre d’un cercle sans issue, sur lequel nous dominons, mais qui nous emprisonne. Les principes de la perspective nous constamment rassure dans notre confiance que nous sommes dans le centre du monde. Ils suggèrent que le monde entier qui nous entoure devient plus petit, perd son importance ou même disparaît quand il s’éloigne de nous. Nous pouvons rattraper ce monde, le retrouver, lui attribuer son sens primaire, ses dimensions, ses couleurs. Cependant, cela nécessite notre présence très proche, notre regard, notre coexistence. Mémorisons donc sa vision, créons ses représentations pour avoir son substitut après notre éloignement. »

SZAMBORSKI WIESŁAW

PL:
WIESŁAW SZAMBORSKI (ur. 1941)
Dyplom Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w 1966 roku. Profesor malarstwa w Akademii. Współpracował z Markiem Sapetto, z którym łączy go podobna maniera malarska. Zaliczany do nurtu realistycznego w malarstwie. Od lat 60-tych maluje figuralne kompozycje w ostrych, drapieżnych kolorach, będące zapisem codzienności, malarstwem publicystycznym. Swoje malarstwo prezentował między innymi w warszawskiej Zachęcie.

 

ENG:
WIESŁAW SZAMBORSKI (born in 1941)
Wiesław Szamborski graduated from the Academy of Fine Arts in Warsaw in 1966. He is a professor of painting at the Academy. He cooperated with Marek Sapetto – the artist with a similar manner of painting. His art is classified as realistic. Since the 1960s, he has been painting figurative compositions in sharp colors. His paintings are records of everyday life and are the examples of journalistic painting. Szamborski’s works were presented, among others, in the Zachęta National Gallery of Art in Warsaw.

 

FR:
WIESŁAW SZAMBORSKI (né en 1941)
Diplôme de l’Académie des Beaux-Arts à Varsovie en 1966. Professeur de la peinture à l’Académie. Il collabore avec Marek Sapetto: les deux peintres ont une manière picturale semblable. Classé dans le courant de la peinture réaliste. Dès les années 60 il peint des composition figurales en couleurs très vis, agressifs. Ces tableaux constituent un enregistrement de la vie quotidienne : c’et une peinture aux valeurs journalistiques. Il a expose ses tableaux entre outre à Zachęta à Varsovie.

SZAJNA JÓZEF

PL:
JÓZEF SZAJNA (ur. 1922, zm. 2008)
jeden z najwybitniejszych artystów świata teatru i sztuki. Malarz, grafik, scenograf, reżyser, teoretyk teatru, scenarzysta. Studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom w 1952 roku w pracowni grafiki oraz w 1953 roku w pracowni scenografii.
W czasie II wojny światowej członek Związku Walki Zbrojnej, Armii Krajowej, więzień niemieckich nazistowskich obozów w Auschwitz i Buchenwaldzie. W latach 1954-65 pracownik naukowo dydaktyczny ASP w Krakowie, od 1972 profesor ASP w Warszawie i kierownik podyplomowego Studium Scenografii. Kierował Teatrem Ludowym w Nowej Hucie oraz stworzonym przez siebie Teatrem Centrum Sztuki Studio w Warszawie. W latach 1966-71 współpracował z Teatrem Starym w Krakowie, Teatrem Śląskim w Katowicach, Teatrem Współczesnym we Wrocławiu, Teatrem Polskim w Warszawie oraz teatrami zagranicznymi. Członek Honorowy Międzynarodowego Stowarzyszenia Artystów Plastyków AIAP/IAA przy UNESCO. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim, Komandorskim, Komandorskim z Gwiazdą oraz Wielkim Orderem Odrodzenia Polski.
To o nim, w roku 1989 podczas Biennale Sztuki w brazylijskim Sao Paulo, krytycy mówili, że jest jednym z pięciu największych artystów XX wieku.
Czterokrotnie reprezentował Polskę podczas Międzynarodowego Biennale Sztuki, w 1970 i 1990 w Wenecji oraz w 1979 i 1989 – w São Paulo. Jego prace znajdują się w licznych kolekcjach muzealnych, m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie, Muzeum Narodowym w Krakowie, Muzeum Narodowym we Wrocławiu oraz Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum w Osace, Muzeach Okręgowych, w Muzeum Teatralnym w Warszawie i w Krakowie, Muzeum na Majdanku, w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, w Centrum Scenografii Polskiej Muzeum Śląskiego w Katowicach, Centrum Sztuki Studio w Warszawie oraz w kolekcjach muzealnych i prywatnych.

 

ENG:
JÓZEF SZAJNA ( b. 1922- d. 2008)
One of the most outstanding artists of the theatre and art world. A painter, stage-designer, director, theoretician of theatre, the creator of his entirely own authorial theatre plays, a professor at the Academy of Fine Arts [ASP] in Warsaw. It was he whom the critics of the Art Biennial in Brazilian Sao Paulo dubbed one of the five greatest artists of the 20th century. He was a participant of anti-Fascist fights, arrested and imprisoned in the concentration camps of Auschwitz and Buchenwald. A member of the Anti-Nazi Resistance Movement of the National Army (ZKZ AK) in 1939-1945.
Born in Rzeszów, Poland, on 13 March 1922, died 24 June 2008 in Warsaw. Diploma in graphic arts 1952; diploma in stage design, Academy of Fine Arts [ASP] in Cracow (Kraków) 1953; stage of the Ludowy Theatre, Nowa Huta 1955 – 63; general director, performance director the Ludowy Theatre, Nowa Huta 1963-66; performance director; the STARY Theatre, Cracow 1966-71; the POLSKI Theatre, Warsaw 1970-71; founder, gen. director, performance director, stage designer the STUDIO Art Centre, Theatre-Gallery, Warsaw 1971-82. As soon as at the time of the Ludowy Theatre in Nowa Huta did Józef Szajna join a gallery with theatre, avant-garde visual activities and exhibitions with artistic actions – all in the same venue. He expanded this programme in Warsaw in his own-created Studio Art Centre, Theatre-Gallery, the activity of which comprised presentations and cultural exchange with abroad in the field of the latest art: exhibitions, concerts, film shows, performances, meetings, and workshops. The STUDIO Centre launched a collection of contemporary art, it accommodated the Post-Graduate Studium of Stage Design of ASP, teaching Polish and foreign students under the supervision of Professor Józef Szajna, and the Society of Contemporary Music. Here, a book collection with a reading room was initiated here, along with the Institute of Artistic Creation.
His works have been shown in practically all Polish cities and towns and during a long series of foreign exhibitions and performances. Szajna’s very broad co-operation with theatres and galleries comprised: Bulgaria, Canada, Czech Republic, Egypt, Finland, France, Germany, Great Britain, Holland, Hungary, Israel, Italy, Japan, Yugoslavia, Latvia, Lithuania, Mexico, Portugal, Russia, Spain, Sweden, Turkey, Ukraine, and Venezuela.
Prizes, Medals, Awards: Chivalry Cross of Polonia Restituta Order, Commander Cross, Commander Cross with Star, Polonia Restituta Grand Cross; Polish Critics Prize 1957; distinction ITI, Paris 1958; Critics Award Nowa Huta 1959; Minister of Culture and Art Prize (I, II, III Degree) 1971,1979, 2002; Prize of the City of Cracow 1971; a theatre in Port Jefferson in USA named after Józef Szajna, a member of Art -Aiap (Unesco), Szajna awarded the title of an Academic with a Gold Medal, Accademia Italia delle Arti e del Lavoro Salsomaggiore Terme 1981; Accademia Italia delle Arti e del Lavoro (Golden Centaur Prize) Salsomaggiore and Gold Medal of the International Parliament 1982; World Cultural Prize – Statue of Liberty awarded by Centro Studi e Ricerche delle Nazioni, Salsomaggiore and the European Banner of Art and Gold Medal 1984; Oscar d’ltalia ‚85 awarded by Accademia d’Europa Calvatone 1985; The Capital City of Warsaw Award, 1987; IV Quadrennial (Golden Centaur – for the most outstanding creators of contemporary world), Accademia Italia, Cremona 1988; International Honorary Citation from Experimental Theatre Cairo 1992; (Golden Mask Prize) Bielsko-Biała 1994; Alfred Jurzykowski Foundation Prize USA 1995. In 1997 the Szajna – Gallery was launched, Rzeszów. Honorary Chairman of the Internationale Association Soc. Européene de Culture Poland, an active member of the Polish Academy of Skills, Cracow, a member of the International Auschwitz Council, a member of the Council for the Protection of Struggle and Martytdom Sites, a jury member of Leonardo da Vinci World Award, Mexico. Doctor Honoris Causa of Oldenburg University, Germany 2002. Doctor Honoris Causa of Silesia University, Poland 2003. Doctor Honoris Causa of Rzeszowów University, Poland 2007. Honorary citzen of the cities and towns of: Rzeszów, Opole, Tczew, Oświćcim. In September 2005 he received a prestigious award: „Gloria Artis” a Man of Merit for Culture. 01. 09. 2007 receives J. Masaryk Medal from the Ministry of Foreing Affairs of the Czech Republic for „… the many years of Medal contribution to the international remembrance of concentration camps prisoners”.
Works in museums and private collections in Poland and abroad, among others in.: National Museum, Cracow (Poland); National Museum, Warszawa (Poland); National Museum, Wroclaw (Poland); National Museum, Gdansk (Poland); Museum of the Göteborg City (Sweden); Museum of the city of Bochum (Germany); Alexander Pushkin Museum Moscow (Russia); National Museum, Osaka (Japan); Vatican Collection, Rome; Davies Museum, Boston (USA); Yad Vashem National Museum, (Israel); Ludwig Sammlungen Museum, Budapest (Hundary); Weimar-Buchenwald Museum (Germany); German History Museum, Bonn (Germany); Silesan Museum, Katowice (Poland); District Museum, Lublin (Poland); „Szajna Galeria”, Rzeszów (Poland); Centre for Polish Sculpture, Oronsko (Poland); Museum of the city of Chelm (Poland); Auschwitz Museum (Poland); STUDIO Gallery, STUDIO Art Centre, Warszawa (Poland), – The Illinois Holocaust Museum & Education Center (USA).

 

FR:
JÓZEF SZAJNA (1922-2008)
Peintre, scenographe, théoricien du théâtre. Il q étudié à l’Académie des Beaux-Arts à Cracovie. Diplôme en 1952. Pendant la deuxième guerre mondiale: membre de Związek Walki Zbrojnej et de Armia Krajowa. Prisonnier des camps nazistes alemmands à Auschwitz et à Buchenwald. Entre 1954 et 65 enseignant à l’Académie des Beaux-Arts à Cracovie, dès 1972 professeur de l’Académie des Beaux-Arts à Varsovie. Fondateur et directeur du Teatr Ludowy à Nowa Huta et de Centrum Sztuki Studio à Varsovie. Membre d’honneur de l’Association Internationale des Artistes des Arts Plastiques AIAP/IAA auprès de UNESCO. Il a reçu le Grand Ordre de la Pologne Restaurée. Lauréat du Prix du 1er, du 2nd et de 3e degré du Ministre de la Culture, du Prix de la ville de Cracovie, du Prix de la ville de Varsovie, du Ministre des Affaires Etrangères pour la popularisation de la culture polonaise à l’étranger, du Prix du 1er degré du Directeur du Conseil des Ministres pour son oeuvre artistique. Il a reçu le titre de l’Académicien et la Médaille d’or d’Accademia Italia delle Arti e Del Lavoro, la Médaille d’or du Parlement International, le Prix Mondial de la Culture, le Prix d’Oscar d`Italia attribué par Accademia d`Europa-Calvatone, le Prix du Corife de la Scenographie Polonaise et le doctorat honoris causa de l’Université à Oldenburg. Ses oeuvres se trouvent dans nombreux collections muséales, entre autres dans le Musée National à Varsovie, Musée National à Cracovie, Musée National à Wrocław et dans le Musée d’Art Moderne à Łódź, dans le Musée à Majdanek, dans le Centre de la Sculpture Polonaise à Orońsk, dans le Centre de la Scenographie Polonaise du Musée de la Silesie à Katowice, dans le Centre de l’Art Studio à Varsovie et dans les collections publiques et privées.

ŚWIESZEWSKI MACIEJ

PL:
MACIEJ ŚWIESZEWSKI (ur. 1950 roku w Sopocie)
Malarz, profesor ASP. Dyplom obronił z wyróżnieniem w 1976 roku na Wydziale Malarstwa Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Podjął pracę na tejże uczelni jako asystent u prof. M. Kasprowicza, później u prof. Jerzego Zabłockiego.
W 1982 roku wyjechał na stypendium British Council do Londynu, a w 1984 roku wyjechał do Paryża, gdzie pracował przy konserwacji obrazów wielkich malarzy francuskich XIX wieku w Luwrze. W 1987 roku spędził kilka miesięcy na Bliskim Wschodzie. W 1990 roku został członkiem Zarządu Fundacji im. Daniela Chodowieckiego w Berlinie (przy Akademie der Künste). W latach 1991-1994 był dziekanem Wydziału Malarstwa i Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Od 1995 roku do 2000 był kierownikiem Katedry Malarstwa i Rysunku ASP w Gdańsku.
W 1994 roku otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w 2001 roku profesora zwyczajnego. Od roku 1997 do 1998 był zastępcą redaktora naczelnego kwartalnika „Projekt”. Od 1999 roku jest sekretarzem Rady Programowej Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie. Od 2003 do 2004 roku był prezesem Towarzystwa Sztuk Pięknych Zachęta. W 1992 roku wyjechał z grupą przyjaciół w podróż dookoła świata (Floryda, Hawaje, Japonia, Wyspy Fidżi, Australia, Indonezja, Singapur, Tajlandia, Nepal, Indie, Cejlon, wyspa Bangaram, Rzym, Londyn, Paryż). W kolejnych latach odbywał podróże do Meksyku, Turcji, USA, Republiki Południowej Afryki, Wenezueli i krajów europejskich.
Prof. Maciej Świeszewski jest autorem obrazu “Ostatnia Wieczerza”, który został zaprezentowany w listopadzie 2005 roku w kościele św. Jana w Gdańsku. Wielkoformatowy, olejny obraz powstawał dziesięć lat i od chwili pierwszej prezentacji wzbudza medialne zainteresowanie, ze względu na swój kontekst – w roli apostołów uwiecznił na nim znane osoby m.in.: Jana Kozłowskiego, Pawła Huelle, Stefana Chwina.

 

ENG:
MACIEJ SWIESZEWSKI (b. 1950 in Sopot)
Painter, professor of the Academy of Fine Arts. He obtained his diploma with honourable mention in 1976, at the Faculty of Painting at the Academy of Fine Arts in Gdansk. He started to work there as an assistant with prof. M. Kasprowicz, and later with prof. Jerzy Zablocki.

In 1982 he went on a British Council scholarship to London and in 1984 moved to Paris, where he worked in the maintenance of large paintings of French painters of the nineteenth century in the Louvre. In 1987, he spent several months in the Middle East. In 1990 he became a member of the Board of Daniel Chodowiecki Foundation in Berlin (by the Akademie der Künste). In 1991-1994, he was dean of the Faculty of Painting and Graphic Arts Academy in Gdansk. From 1995 to 2000 he was head of the Department of Painting and Drawing Academy of Fine Arts in Gdansk.
In 2001 he received the title of professor . From 1997 to 1998 he was an editor in chief of the quarterly magazine “Projekt”. Since 1999, he is the Secretary of the Programme Council of the National Gallery of Art in Sopot. From 2003 to 2004 was the President of the Society for Encouragement of Fine Arts. In 1992, he left with a group of friends on a journey around the world (Florida, Hawaii, Japan, Fiji Islands, Australia, Indonesia, Singapore, Thailand, Nepal, India, Ceylon, the island of Bangaram, Rome, London, Paris). In subsequent years, he has traveled to Mexico, Turkey, USA, South Africa, Venezuela and European countries.
Prof. Maciej Świeszewski is the author of the painting “The Last Supper”, which was presented in November 2005 in St. John’s church in Gdansk. Large, oil painting was being created for ten years, and since the first presentation arouses media interest because of its context – in the role of the Apostles author immortalized the famous people like.: Jan Kozlowski, Paul Huelle, Stefan Chwin.

STRUMIŁŁO ANDRZEJ

PL:
ANDRZEJ STRUMIŁŁO ( ur. 1927)
Polski malarz, grafik, rzeźbiarz, fotograf, poeta, były kierownik pracowni graficznej Sekretariatu Generalnego ONZ w Nowym Jorku (1982-1984).
W latach 1945-1947 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi pod kierunkiem m.in. Władysława Strzemińskiego. Następnie przeniósł się do Krakowa, gdzie w 1950 roku otrzymał dyplom z malarstwa na tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych. Należał do Grupy Samokształceniowej kierowanej przez Andrzeja Wróblewskiego (razem z Andrzejem Wajdą, Janem Tarasinem, i innymi). Po studiach, w latach 1949-1953, asystował Eugeniuszowi Eibischowi w ASP w Krakowie oraz równolegle Tadeuszowi Grygielowi i Adamowi Rychtarskiemu w PWSSP w Łodzi. Po przeprowadzce do Warszawy w 1956 roku, rozpoczął współpracę z Polską Izbą Handlową.
Dużo podróżował po Europie i krajach Dalekiego Wschodu. Odwiedził m.in. Nepal, Indie, Japonię, Tajlandię, Wietnam, Mongolię, Chiny, Syrię, Turcję, Syberię i Kaukaz.
Andrzej Strumiłło jest laureatem licznych odznaczeń, nagród i wyróżnień. Otrzymał m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, nagrodę ministra spraw zagranicznych. W 2005 roku został odznaczony przez ministra kultury i sztuki Złotym Medalem “Gloria Artis”.

 

ENG:
ANDRZEJ STRUMIŁŁO (born in 1927)
Polish painter, printmaker, sculptor, photographer, poet, former head of the graphics studio at the General Secretary of the United Nations in New York (1982-1984).
He studied at the Academy of Fine Arts in Lodz under prof. Władysław Strzeminski (1945-1947). Then moved to Krakow, where in 1950 he received his diploma in painting at the Academy of Fine Arts. After college, between 1949 and 1953, Strumiłło assisted Eugeniusz Eibisch in Cracow and Tadeusz Grygiel and Adam Rychtarski the Academy of Fine Arts in Lodz. After moving to Warsaw in 1956, he began working with the Polish Chamber of Commerce. He traveled a lot. He visited, among others, Nepal, India, Japan, Thailand, Vietnam, Mongolia, China, Syria, Turkey, Siberia and the Caucasus. Those travels had an important influence on his art.
Andzej Strumiłło is a laureate of numerous awards. He received, among others, Order of Polonia Restituta, Officer’s Cross of the Order of the Rebirth of Poland, the Commander’s Cross of the Order of the Rebirth of Poland, award of the Ministry of Foreign Affairs. In 2005 he was awarded the Gold Medal “Gloria Artis” by the Ministry of Culture and Art.

 

FR:
ANDRZEJ STRUMIŁŁO (né en 1927)
est un peintre polonais, graveur, sculpteur, photographe, poète, ancien chef du studio graphique au Secrétaire général de l’Organisation des Nations Unies à New York (1982-1984).

Il a étudié à l’Académie des Beaux-Arts à Lódź sous prof. Władysław Strzemiński (1945-1947). Il a ensuite déménagé à Cracovie, où il a obtenu son diplôme en peinture de l’Académie des Beaux-Arts en 1950. Après ses études, entre 1949 et 1953, Strumiłło a assisté Eugeniusz Eibisch à Cracovie et Tadeusz Grygiel et Adam Rychtarski à l’Académie des Beaux-Arts à Lódź. Après avoir déménagé à Varsovie en 1956, il a commencé à travailler à la Chambre de commerce polonaise. Il a beaucoup voyagé. Il a visité, entre autres, le Népal, l’Inde, le Japon, la Thaïlande, le Vietnam, la Mongolie, la Chine, la Syrie, la Turquie, la Sibérie et le Caucase. Ces voyages ont eu une influence importante sur son art.

Andzej Strumiłło est lauréat de nombreux prix. Il a reçu, entre autres, Ordre Polonia Restituta, Croix de l’Ordre de la Renaissance de la Pologne, la Croix de Commandeur de l’Ordre de la Renaissance de la Pologne, Prix du Ministère des Affaires étrangères. En 2005, il a reçu la Médaille d’or «Gloria Artis» du ministère polonais de la Culture et de l’Art.

BAKUŁA HANNA

PL:
HANNA BAKUŁA (ur. 1950)
Malarka, portrecistka i pisarka. Studia w warszawskiej ASP pod kierunkiem E. Eibischa, A. Kobzdeja i J. Tarasina. Dyplom z wyróżnieniem w 1974 r. Nagroda Ministra Kultury i Sztuki za pracę teoretyczną o kulturze peryferii miast. Podczas pobytu w Stanach Zjednoczonych od 1981 roku projektowała scenografię i kostiumy do przedstawień w teatrze “The Kitchen” w Nowym Jorku. Otrzymała stypendium Museum Guggenheim. Laureatka festiwalu sztuki słowiańskiej w Nowym Jorku w 1983 r. Jest autorką scenografii do inscenizacji opery “Carmen” w Teatrze Wielkim w Warszawie. Jako felietonistka współpracuje z redakcją “Urody” oraz “Playboy’a”. Wydała 15 książek. W 1997 roku stworzyła imienną Fundację Hanny Bakuły.
Bakuła jest autorką licznych portretów, m.in. Grace Jones, Liv Ullmann, Yehudi Menuhina.

 

ENG: HANNA BAKUŁA (born in 1950)
Polish painter, stage designer and writer. Bakuła graduated with honors from the Academy of Fine Arts in Warsaw, where she studied under such polish masters as J. Tarasin, E. Eibisch, A. Kobzdej. In 1981 she moved to New York and settled down on Manhattan. She painted, designed scenography and costumes for the avant-garde theatre “The Kitchen”. These designs were praised by “The New York Times” as the best of the Off Broadway projects and won the first prize. She received a scholarship from the Guggenheim Foundation.
In 1989 she came back to Poland. Since 1996 years Bakuła has organized Franz Schubert’s Music Festivals. In 1997 she has established the Hanna Bakuła Foundation and later, the Women’s Club. Hanna Bakuła is an author of many portraits, including Grace Jones, Liv Ullmann, Yehudi Menuhin. She works and lives in Warsaw.

 

FR:
HANNA BAKUŁA (née en 1950)
Peintre, portraitiste, écrivain. Elle a étudié à l’Académie des Beaux Arts de Varsovie sous prof. E. Eibisch, A. Kobzdej et J. Tarasin. Son diplôme avec distinction qu’elle a obtenu en 1974 a été reconnu le meilleur diplôme. Elle a reçu le prix du Ministre de la Culture et de l’Art pour le thése sur la culture des banlieues. Dès 1981, pendant son séjour aux Etats-Unis, elle réalisait la scénographie et les costumes pour les spectacles au théâtre « The Kitchen » à New York. Elle a obtenu la bourse de Guggenheim Museum. Elle a été lauréate du festival de l’art slave à New York en 1983. Hanna Bakuła est l’auteur de la scénographie pour l’opéra « Carmen » à Teatr Wielki à Varsovie. En tant que feuilletoniste elle coopère avec les rédactions des magazines « Uroda » et « Playboy ». Hanna Bakula est l’auteur de nombreux portraits, dont Grace Jones, Liv Ullmann, Yehudi Menuhin. Elle vit et travaille à Varsovie.

STAŻEWSKI HENRYK

PL:
HENRYK STAŻEWSKI (1894-1988)
Malarz, przedstawiciel awangardy lat 20. i 30. XX wieku. Tworzył w nurcie konstruktywizmu, był współtwórcą nurtu abstrakcji geometrycznej. Studia artystyczne odbył w latach 1913-1919 w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych w pracowni Stanisława Lentza. Tworzył kompozycje reliefowe, scenografie i plakaty.

 

ENG:
HENRYK STAŻEWSKI (b.1894,d.1988)
Painter, one of the representatives of the avant-garde of the 20s and 30s. He worked in the current of constructivism, he was co-founder of the notion of geometric abstraction. From 1913 to 1919, he studied painting at the Warsaw School of Fine Arts in the studio of Stanislas Lentz. He created reliefs, stage designs and posters.

 

FR:
HENRYK STAŻEWSKI (né en 1894, mort en 1988)
Peintre, l’un des représentants de l’avant-garde des années 20 et 30. Il a travaillé dans le courant du constructivisme, il a été co-fondateur de la notion de l’abstraction géométrique. De 1913 à 1919, il a étudié la peinture à l’École des Beaux-Arts de Varsovie dans le studio de Stanislas Lentz. Il a créé des reliefs, des scénographies et des affiches.

STAROWIEYSKI FRANCISZEK

PL:
FRANCISZEK STAROWIEYSKI (ur. 1930, zm. 2009)
Studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni prof. Tadeusza Kantora i prof. Wojciecha Weissa oraz w Warszawie w pracowni prof. Michała Byliny. Wystawy w muzeach i galeriach w Polsce i za granicą, między innymi w Belgii, Stanach Zjednoczonych, Francji, Holandii, Austrii, Kanadzie, Szwajcarii, we Włoszech. Nagrody: Grand Prix na Biennale Sztuki Współczesnej w Sao Paolo w 1973 r., Grand Prix za plakat filmowy na Festiwalu w Paryżu w 1975 r., nagrody na Międzynarodowym Biennale Plakatu w Warszawie oraz na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Chicago w latach 1979 oraz 1982. W 1986 roku jako pierwszy polski artysta miał indywidualną wystawę w MoMA w Nowym Jorku, gdzie obecnie znajdują się prace jego autorstwa. Prace Starwoeieyskiego znajduja się także w kolekcjach prywatnych i w innych zbiorach muzealnych w kraju i za granicą.

Katarzyna Napiórkowska o twórczości Franciszka Starowieyskiego
„Franciszek Starowieyski powiedział kiedyś, że sztuką są tylko momenty osłupienia, reszta to rzemiosło. W moich spotkaniach z obrazami Starowieyskiego zawsze wpadam w osłupienie. Jaki jest fenomen tej twórczości, jakie cechy twórcy, które sprawiają, że nieodmiennie traktujemy tę sztukę jako wybitną?
Twórca i jego dzieło rzadko kiedy do tego stopnia połączone są siatką wzajemnych powiązań. Obrazy Starowieyskiego nie są bowiem według mnie tylko autonomicznymi dziełami, ale żyją i poddają się jakiejkolwiek próbie interpretacji dopiero w odniesieniu do sylwetki twórcy. Franciszek Andrzej Bobola Biberstein Starowieyski vel Jan Byk już dziś jest żywą legendą. Jego pasje, erudycja, egzaltacje i ekstrawagancje zdają się być odosobnionym zjawiskiem na intelektualnej mapie współczesności. Intrygujące antydatowanie obrazów sytuujące jego twórczość i życiowe dzieje w epoce dojrzałego baroku zwraca uwagę na jeszcze inną cechę malarza. Oto twórca świadomie pragnący wskrzesić czasy świetności kultury szlacheckiej, dwory polskie funkcjonowały jak centra kulturotwórcze budzone życiodajnymi prądami zaczerpniętymi z dziedzictwa europejskiego. Pozostawały jednak niezależne i tym samym wzbogacały zachodnioeuropejskie tradycje, wnosiły nowe wartości. Również dziś dzięki indywidualnościom twórczym, między innymi takim jak Franciszek Starowieyski artystom broniącym swojego światopoglądu i wizji sztuki, zapewniona jest ciągła obecność polskiej twórczości w panteonie sztuki światowej. I dlatego tak symboliczne jest prezentowanie dzieła Starowieyskiego „Pogańska Europa porywa katolicką Polskę” w Przedstawicielstwie Rzeczpospolitej Polskiej w Brukseli.”

 

ENG:
FRANCISZEK STAROWIEYSKI (b.1930- d.2009)
studied paitning at Academy of Fine Arts in Kraków and Warsaw (1949-1955). He specialized in poster, drawing, painting, stage design, as well as book illustration. He was a member of Alliance Graphique International (AGI). Throughout his career his style deviated from the socialist realism that was prevalent during the start of his career and the popular, brightly colored posters.
He was the first Polish artist to have an individual exhibition at the Museum of Modern Art (MoMA) in New York in 1986. His works were exhibited, among others, in Belgium, United States, France, Austria, Canada, Switzerland and Italy, and might be found in private and public collections around the world.
Major awards:
1973 – Award, International Biennale of the Arts, São Paulo (Brazil)
1974 – Film poster award, Cannes Film Festival, Cannes (France)
1979 – Gold Plaque, International Film Festival, Chicago (USA)
1982 – Silver Hugo, Film poster competition
2000 – 3rd Prize, International Biennial of Posters, Warsaw (Poland)

 

FR:
FRANCISZEK STAROWIEYSKI (né en 1930, mort en 2009)
Il a étudié à l’Académie des Beaux-Arts à Cracovie dans les ateliers de prof. Tadeusz Kantor et de prof. Wojciech Weiss et à Varsovie dans l’atelier de prof. Michał Bylina. Expositions dans les musées et dans les galeries en Pologne et à l’étranger, entre outre en Belgique, aux Etats-Unis, en France, en Hollande, en Autriche, au Canada, en Suisse, en Italie. Prix: Grand Prix du Biennale de l’Art Contemporain à Sao Paolo en 1973, Grand Prix pour l’affiche du cinéma pendant le Festival à Paris en 1975, prix pendant le Biennale Internationale de l’Affiche à Varsovie et pendant le Festival International du Cinéma à Chicago en 1979 et en 1982. Il était le premier lartiste polonais dont une retrospéctive avait lieu au MoMA de New York en 1986.
Les oeuvres dans les collections muséales dans le pays et à l’étranger. Katarzyna Napiórkowska sur l’oeuvre de Franciszek Starowieyski: „Franciszek Starowieyski a dit une fois que l’art se trouve dans les moments d’un grand étonnement, le reste est une artesanie. Pendant mes rencontres avec les tableaux de Starowieyski je suis toujours fort étonnée. Quel est le phénomène de cet art, quels son traits de caractère de l’artiste qu’ils nous font toujours traiter cet art d’éminent? L’artiste et l’oeuvre sont rarement si étroitement liés par des rélations communes. Les tableaux de Starowieyski ne sont pas, selon moi, que des oeuvres autonomes, mais ils vivent et ils se laissent interpréter seulement dans le contexte de la biographie de l’auteur. Franciszek Andrzej Bobola Biberstein Starowieyski vel Jan Byk est aujourd’hui une légende vive. Ses passions, son érudition, ses exaltations et ses extravagances semblent être un phénomène unique sur la carte intellectuelle de la modernité. Un fait curieux d’antidater ses tableaux situe son art dans l’époque de baroque mûr et souligne un autre trait du caractère du peintre. Voici l’artiste qui consciemment veut ressusciter les temps du splendeur de la culture de la noblesse quand les manoirs polonais fonctionnaient comme des centres culturels réveillés par des courants tirés de la patrimoine européenne. Cependant ils restaient indépendants et ainsi ils enrichissaient les traditions occidentales et apportaient de nouveau valeurs. Aujourd’hui le lieu de l’art polonais dans le panthéon de l’art international est rassuré grâce aux individualités comme Franciszek Starowieyski, artistes défendant sa vision artistique et son point de vue. Ainsi la présentation de l’oeuvre de Starowieyski „Europe païenne enlève Pologne catholique” („Pogańska Europa porywa katolicką Polskę”) dans la Représentation diplomatique de la République polonaise à Bruxelles » est si symbolique.

SRZEDNICKI KONRAD

PL:
KONRAD SRZEDNICKI ( 1894- 1993)
Malarz i grafik. Studiował w prywatnej Szkole Malarstwa i Rysunku Krzyżanowskiego w Warszawie (1921–1924), w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie (1924–1930). Uzyskał dyplom w 1936 roku. Od 1939 był profesorem grafiki w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W latach 1951–1952 pełnił funkcję rektora. Pd 1931 roku był członkiem grupy “Ryt”, a w latach 1952-60- Grupy 9 Grafików. W 1965 roku został członkiem honorowym Akademii Sztuk Pięknych we Florencji.

Uprawiał malarstwo i grafikę warsztatową. Tworzył kompozycje figuralne, pejzaże i martwe natury. W swoich pracach dokonywał poetyckiej interpretacji świata rzeczywistego. Według własnych słów artysty, inspirowała go „przyroda, wieś, port, legendy, opowiadania wiejskie”.
Był laureatem licznych nagród, m.in. na Międzynarodowej Wystawie „Sztuka i Technika” w Paryżu w 1937, na Światowej Wystawie Grafiki w Londynie w 1962, w I Międzynarodowym Biennale Grafiki w Krakowie w 1966, i w I Międzynarodowym Biennale Grafiki we Florencji w 1968. Otrzymał także Złoty medal na III Międzynarodowym Salonie Sztuk Plastycznych Victoria w 1968 w Brazylii.

 

ENG:
KONRAD SRZEDNICKI (1894- 1993)
He was born in 1894, Wysokie Mazowieckie, died in 1993, Krakow.
Painter and graphic artist. He studied at the private School of Painting and Drawing at Krzyżanowski in Warsaw (1921–1924) and at the School of Fine Arts in Warsaw (1924–1930). He obtained a university diploma in 1936. From 1939 he was a professor of graphics at the Academy of Fine Arts in Krakow (rector 1951–1952). He was a member of “Rite” (from 1931) and the Group of 9 Graphic Artists (1952–1960), an honorary member of the Academy of Fine Arts in Florence (from 1965).
He practiced painting and workshop graphics (lithography – views of Krakow, metal techniques, less often wood engraving). He created figural oil compositions, landscapes and still lifes. His paintings are characterized by a poetic interpretation of nature. The artist himself claimed that he was inspired by “nature, the village, the port, legends, village stories.”
He won an award at the International Exhibition ‘Art and Technology’, Paris 1937. Award at the World Graphic Exhibition, London 1962. Award at the First International Graphic Biennale, Krakow 1966. Gold medal at the 3rd International Salon of Fine Arts, Victoria 1968 (Brazil). Award at the First International Graphic Biennale, Florence 1968.

SROKA JACEK

PL:
JACEK SROKA (ur. 1957)
Polski malarz, grafik i rysownik. Absolwent Wydziału Grafiki krakowskiej Akademii sztuk Pięknych w 1981 roku.
Laureat licznych nagród (między innymi Grand Prix Biennale Grafiki w Vaasa w 1987, Grand Prix Biennale Grafiki w Seulu w 1988, Nagrody ZPAP im. W. Wojtkiewicza w 2001). Jego prace znajdują się m.in. w kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Okręgowego im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie, w Zbiorach Graficznych Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie, w Metropolitan Museum w Nowym Jorku, National Gallery of Art w Waszyngtonie, Graphische Sammlung Albertina w Wiedniu, Cabinet des Estampes Bibliothéque Nationale de France w Paryżu, Utsunomiya Museum of Art oraz Kumamoto Prefectoral Museum of Art w Japonii oraz w Musée Savoisien, Chambéry we Francji.
Jacek Sroka specjalizuje się w sztuce figuratywnej. W swoich pracach posługuje się głównie metaforą i groteską, które łączy z elementami współczesnego ekspresjonizmu.

 

ENG:
JACEK SROKA
He was born in 1957, Krakow.
Polish painter, graphic artist and draftsman, graduate of the Faculty of Graphic Arts at the Academy of Fine Arts in Krakow, 1981.
Winner of numerous awards (including the Grand Prix of the Graphic Biennale in Vaasa, 1987, Grand Prix of the Graphic Biennale in Seoul, 1988, ZPAP Prize of W. Wojtkiewicz, Cracow 2001). His works are in numerous museum collections (including the National Museum in Krakow, the L. Wyczółkowski District Museum in Bydgoszcz, the Jagiellonian Library in Krakow, PAU Graphic Collections, Krakow, the Metropolitan Museum in New York, the National Gallery of Art in Washington, Graphische Sammlung Albertina in Vienna, Cabinet des Estampes, Bibliotheque Nationale de France in Paris, Utsunomiya Museum of Art in Utsunomiya, Japan, Kumamoto Prefectoral Museum of Art in Kumamoto, Japan and Musee Savoisien, Chambery, France).
Specializes in figurative art. In his works he uses mainly metaphor and grotesque, which he combines with elements of modern expressionism.

SPASOWICZ MAGDALENA

PL:
MAGDALENA SPASOWICZ ( 1927)
Studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Malarstwa u prof. Jana Cybisa oraz na wydziale grafiki u Prof. Tadeusza Kulisiewicza. Dyplom na Wydziale Malarstwa uzyskała w 1953 r. Prace Magdaleny Spasowicz znajdują się w zbiorach: Muzeum Narodowego w Warszawie i Wrocławiu, Muzeum Historycznego w Warszawie, Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, Muzeum Polskiego w Chicago, Muzeum Watykańskiego oraz w zbiorach prywatnych w kraju i za granicą. Artystka uczestniczyła w wielu wystawach w Polsce i za granicą ( Warszawa, Londyn, Malaga, Berlin, Trypolis, Waszyngton, Regensburg, Brunszwig, Lipsk, Bratysława, Kappelrodeck.
W 2017 roku odbyły się indywidualne wystawy artystki w Muzeum Regionalnym w Pałacu w Kozienicach oraz Muzeum Mazowsza Zachodniego w Żyrardowie.
Wystawy zbiorowe: Warszawa, Wrocław, Bydgoszcz, Szczecin, Moskwa, Sofia, Rostock, Budapeszt, Praga, Drezno, Boston, Nowy Jork, Chicago, Bufallo, Birmingham, Dusseldorf, Lubeka, Wiedeń, Santa Cruz de Tenerife, Valtekilde).
Magdalena Spasowicz spędza każdą chwilę na malarstwie. Większość jej obrazów stanowią monochromatyczne pejzaże i dobrze znane artystce miejsca ulubionych miast. W jej pracach widać inspiracje impresjonizmem, wpływy francuskich malarzy, takich jak Pissarro czy Utrillo.

 

ENG:
MAGDALENA SPASOWICZ ( 1927)
Studied painting under prof. Jan Cybis and graphic arts with prof. Tadeusz Kulisiewicz at the Academy of Fine Arts in Warsaw. She received her diploma in 1953. Her works have been presented in numerous exhibitions in Poland and abroad, among others in Warsaw, London, New York, Bratislava, Washington, Moscow, Berlin, Budapest, and are to be found in private and public collections around the world. In 2017 two individual exhibition of the artists took place – at the Regional Museum in Kozienice Palace and at the Museum of Western Mazowsze in Zyrardow.
Magdalena Spasowicz has been spending every single moment on painting for many years now. Most of her paintings are monochromatically coloured landscapes, of places where eye cheers soul with a sight close to heart, known and well remembered. French painting of Pissarro and Utrillo has been a very important inspiration for Magdalena Spasowicz. A desire to still-frame every moment when the artist meets Nature and beloved places is an imperative, which obliges to come back to canvas and paint, paint with a total devotion.
The artistry of the places represented in the paintings of Magdalena Spasowicz lies deeper, hides itself in emotions. The artist sacrifices her time and attention to them and in a way consecrates them at the same time.

 

FR:
MAGDALENA SPASOWICZ ( 1927)
Etudes à la Faculté de la Peinture à l’Académie des Beaux-Arts à Varsovie dans l’atelier de prof. Jan Cybis et de prof. Tadeusz Kulisiewicz. Elle a obtenu son diplôme en 1953. Les oeuvres de Magdalena Passowicz se trouvent dans les collections du: Musée Nationale à Varsovie à Wrocław, Musée Historique à Varsovie, Musée de l’Armée Polonaise à Varsovie, Musée Polonaise à Chicago, Musée de Vatican et dans les collections privées dans le pays et à l’étranger. Expositions individuelles: Varsovie, Londres, Malague, Berlin, Trypolis, Washington, Regensbourg, Brunshvig, Lipsk, Bratyslava, Kappelrodeck. Expositions collectives: Varsovie, Wrocław, Bydgoszcz, Szczecin, Moscou, Sofia, Rostock, Budapest, Prague,Drezno, Boston, New York, Chicago, Bufallo, Birmingham, Dusseldorf, Berlin, Lubeka,Vienne, Santa Cruz de Tenerife, Valtekilde.
Magdalena Spasowicz passe chaque son instant sur la peinture. La plupart de ses peintures, ce sont des paysages monochromatiques, lieux et villes bien connus et préférés. Dans ses tableux, on peut trouver des inspirations de l’ impressionnisme, influence des peintres français comme Pissarro et Utrillo.

SKOCZYLAS ANDRZEJ

PL:
ANDRZEJ SKOCZYLAS (ur. 1939)
Studia w warszawskiej ASP. Dyplom w pracowni Eugeniusza Eibischa w 1963 r. Artysta miał kilkadziesiąt wystaw indywidualnych w kraju i za granicą. Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych, m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie, oraz w kolekcjach prywatnych. Redaguje najstarsze czasopismo artystyczne w Polsce – “Sztuka”, jest publicystą zajmującym się sztukami plastycznymi, aktywnym uczestnikiem (także prezesem) stowarzyszeń twórczych.

 

ENG:
ANDRZEJ SKOCZYLAS (born in 1939)
Skoczylas studied at the Academy of Fine Arts in Warsaw. He received his diploma in 1963 from Eugeniusz Eibisch’s studio. He took part in numerous solo exhibitions in Poland and abroad. His works may be found in private and public collections, in museums, including the National Museum in Warsaw. He is an editor in the oldest artistic magazine in Poland –“Sztuka”. He is an active member and chairman in many artistic associations.

 

FR:
ANDRZEJ SKOCZYLAS (né en 1939)
Il a étudié à la Faculté de la Peinture à l’Académie des Beaux-Arts à Varsovie. Diplôme à l’atelier du professeur Eugeniusz Eibisch en 1963. L’artiste a eu nombreuses expositions individuelles dans le pays et à l’étranger. Ses oeuvres se trouvent dans les collections des musées, entre outre dans le Musée National à Varsovie et dans les collections privées. Il est redacteur d’une revue la plus ancienne en Pologne- “Sztuka”, il est publiciste s’occupant des beaux-arts, un membre actif(aussi directeur) des associations artistiques.

SAPETTO MAREK

PL:
MAREK SAPETTO (1939-2019)
Dyplom Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w 1966 w pracowni profesora M. Byliny. Profesor zwyczajny ASP. Uprawia malarstwo i grafikę. W latach 70-tych tworzył w nurcie “Nowej Figuracji”. W latach 80-tych, obrazy Marka Sapetto są komentarzem polskiej rzeczywistości społeczno-politycznej.

 

ENG:
MAREK SAPETTO (1939-2019)
Marek Sapetto is a Polish painter and graphic artist. He studied at the Academy of Fine Arts in Warsaw. He graduated in 1966 receiving diploma from prof. Bylina’s painting studio. He has worked at the Academy since 1971: firstly, as an assistant at the Faculty of Painting and since 1990 as a professor. In the 1970s his art referred mainly to the trend of neo-figurative art. During the next decade, in the 1980s Sapetto’s painting became some kind of commentary on the polish socio-political reality. His works were exhibited, among other, in the Zachęta National Gallery of Art in Warsaw.

 

FR:
MAREK SAPETTO (1939-2019)
Il a obtenu son diplôme de l’Académie des Beaux-Arts à Varsovie en 1966 dans l’atelier de prof. M. Bylina. Il est professeur de l’Académie des Beaux-Arts. Il pratique la peinture et la graphique. Dans les années 70 membre d’une « Nouvelle Figuration ». Dans les années 80 les tableaux de Marek Sapetto constituent un commentaire de la réalité socio-politique de la Pologne. Il a exposé ses oeuvres entre outre à Zachęta à Varsovie.

RÓZGA LESZEK

PL:
LESZEK RÓZGA ( 1924- 2015).
Odbył prywatne studia z malarstwa u Marii Skarbek-Kruszewskiej w latach 1945-46. W 1948 roku rozpoczął studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi pod kierunkiem profesorów Władysława Strzemińskiego, Adama Rychtarskiego, Stefana Wegnera oraz Ludwika Tyrowicza. Dyplom z wyróżnieniem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie uzyskał w 1954. W 1958 został członkiem grupy “Piąte Koło”. W 1967 rozpoczął pracę dydaktyczną z zakresu grafiki w Państwowej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. W 1971 roku współtworzył Wydział Grafiki. Od lat 70-tych, grafika polska za sprawą m.in. Leszka Rózgi zdobyła światowe uznanie. Prace artysty trafiły m.in. do kolekcji Albertiny w Wiedniu, Biblioteki Narodowej w Paryżu i gabinetu rycin Ermitażu w Petersburgu. W 1979 Leszek Rózga otrzymał tytuł profesora. Artysta tworzył serie barwnych grafik inspirowanych podróżami i historiami z własnego życia, niekiedy odwołując się do mistrzów- Mirò, Matisse`a oraz Picassa.

 

ENG:
LESZEK RÓZGA (1924-2015).
He studied painting at Maria Skarbek-Kruszewska private atelier in 1945-46. In 1948, he began studies at the art school in Łódź (later: Academy of Fine Arts) in the studios of professors Władysław Strzemiński, Adam Rychtarski, Stefan Wegner and Ludwik Tyrowicz. He graduated with special award from the Academy of Fine Arts in Krakow in 1954. In 1958 he became a member of the Piąte Koło association (“Fifth Wheel”). In 1967 he began working in the field of graphics in Lodz. In 1971, he co-founded Faculty of Graphic. In 1970s Polish etchings gained world-wide recognition thanks to the activity to artists such as Rózga, whose works are in the collections of Albertina in Vienna, in Bibliotheque Nationale in Paris and in etchings collection of Ermitage in Petersbourg. In 1979 he received the title of professor. Leszek Rózga created a series of colourful graphics inspired by travels and stories from his own life, sometimes bearing inspiration of the XX century masters: Mirò, Matisse and Picasso.

 

FR:
LESZEK RÓZGA (1924-2015)
Cours particuliers de la peinture et du dessin chez Maria Skarbek-Kruszewska dans les années 1945-46. Dès 1948 à l’Ecole Nationale Supérieur des Beaux-Arts à Łódź dans les ateliers de Władysław Strzemiński, Adam Rychtarski, Stefan Wegner et Ludwik Tyrowicz. Dès 1952 il continue ses études à l’Ecole Nationale Supérieur des Beaux-Arts à Katowice où il etudie la peinture et la graphique livresque. Diplôme avec distinction en 1954 à l’Académie des Beaux-Arts à Cracovie. En 1958 il devient membre d’un groupe „Cinquième cercle”( “Piąte Koło”). Dès 1967 il enseigne la graphique à l’Ecole Nationale Supérieur des Beaux-Arts à Łódź. En 1971 il fonde ensemble avec Stanisław Fijałkowski et Roman Artymowski la Faculté de la Graphique. En 1979 nommé professeur. Oeuvres dans les collections muséales dans le pays et à l’étranger, entre outre dans la collection de la graphique dans l’Ermitage, dans la Bibliothèque Nationale à Paris et dans la collection de la Banque Mondiale à Washington.

PAWLUŚKIEWICZ JAN KANTY

PL:
JAN KANTY PAWLUŚKIEWICZ (ur. 1942)
Polski kompozytor piosenek, muzyki teatralnej, filmowej, malarz i rysownik.
Ukończył Państwową Szkołę Muzyczną oraz studiował na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej.
Współpracował m.in. z Markiem Grechutą. Jest laureatem Festiwalu Piosenki Studenckiej, Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (1977), Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Krakowie (1975), Festiwalu Twórczości Telewizyjnej (1992), Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.
Obok muzyki, pasją Pawluśkiewicza jest malarstwo. Artysta stosuje technikę malarską, którą nazwał żel art.
Prace artysty wystawiane były na licznych wystawach w kraju i zagranicą, m.in. w Brukseli, we Włoszech oraz na Węgrzech.
Został odznaczony medalem “Załużony Kulturze Gloria Artis” za całokształt pracy twórczej.
ENG:
JAN KANTY PAWLUSKIEWICZ (born 1942)
Polish composer of songs, theater and film music and a painter. He graduated from the State Music School and studied at the Faculty of Architecture of the Cracow University of Technology.
He cooperated, among others, with Marek Grechuta.
He is the laureate of the Student Song Festival, National Polish Song Festival in Opole (1977), Short Film Festival in Krakow (1975), Festival of Television Art (1992), and Polish Feature Film Festival in Gdynia. Besides music, Pawluśkiewicz’s passion is painting.
The artist uses a painting technique, which he calls the gel-art. The artist’s works have been exhibited at numerous exhibitions in Poland and abroad, including in Brussels, Italy, and Hungary.
He was awarded the Merited for Culture Gloria Artis” medal, for the whole of creative work.
FR:
JAN KANTY PAWLUSKIEWICZ (né en 1942)
Compositeur polonais de chansons, de théâtre et de musique de film et de peintre. Il est diplômé de l’École nationale de musique et a étudié à la Faculté d’architecture de l’Université de technologie de Cracovie.
À côté de la musique, la passion de Pawlukiewicz est la peinture. L’artiste utilise une technique de peinture, qu’il appelle le gel-art.
Les œuvres de l’artiste ont été exposées lors de nombreuses expositions en Pologne et à l’étranger, notamment à Bruxelles, en Italie et en Hongrie.

TATARCZYK TOMASZ

PL:

TOMASZ TATARCZYK (ur. 1947, zm. 2010)
W latach 1966-72 studiował na Politechnice Warszawskiej, zaś od 1976 do 1981 na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie – dyplom w pracowni prof. Jana Tarasina. W latach 1987-88 był stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. Laureat Grand Prix, I Międzynarodowy Konkurs Rysunku (Wrocław, 1999) oraz Nagrody im. Jana Cybisa (Warszawa 2007).

 

ENG:

TOMASZ TATARCZYK (b. 1947, d. 2010)
Between 1966 and 1972, he studied at the University of Technology in Warsaw. Then in 1976, he started studying painting at the Academy of Fine Arts in Warsaw. He received his diploma in 1981 from the studio of Prof. Jan Tarasin. In 1987/8 he was a holder of scholarship of Kościuszko Foundation in New York. He received the Grand Prix in international drawing competition (Wrocław, 1999) and Jan Cybis Award (Warsaw, 2007)

 

FR:

TOMASZ TATARCZYK (né en 1947, mort en 2010)
Entre 1966 et 1972, il a étudié à l’Université de Technologie de Varsovie. Puis en 1976, il a commencé à étudier la peinture à l’Académie des Beaux-Arts de Varsovie. Il a reçu son diplôme en 1981 de l’atelier du professeur Jan Tarasin. En 1987/8, il était titulaire d’une bourse de la Fondation Kosciuszko à New York. Il a reçu le Grand Prix dans un concours international de dessin (Wrocław, 1999) et Prix de Jan Cybis (Varsovie, 2007).

TCHÓRZEWSKI JERZY

PL:

JERZY TCHÓRZEWSKI (1928-1999)
malarz, grafik, poeta. Podczas II wojny światowej, w latach 1943-1944, walczył w szeregach Armii Krajowej. W 1946 roku podjął studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, dyplom uzyskał w 1951 roku. Będąc studentem, związał się z kręgami Grupy Krakowskiej. Od 1959 roku należał do międzynarodowej grupy PHASES, zrzeszającej surrealistów. Debiutował na I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie w 1948/49. W 1954 roku został pedagogiem na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie prowadził pracownię malarstwa na Wydziale Grafiki. W 1987 uzyskał tytuł profesora, w 1998 przeszedł na emeryturę. Uczestnik wielu wystaw krajowych i zagranicznych, m.in.: Biennale Sztuki w Sao Paolo (1959), Biennale Sztuki w Wenecji (1968). W 1986 roku zdobył Nagrodę im. Jana Cybisa.

PAWLAK WŁODZIMIERZ

PL:

WŁODZIMIERZ PAWLAK (ur. 1957)
malarz, performer, poeta, teoretyk sztuki, pedagog. Studia na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1980-1985, dyplom uzyskany w pracowni Rajmunda Ziemskiego. Jako student III roku założył “Gruppę”, nawiązując współpracę z Ryszardem Grzybem, Jarosławem Modzelewskim, Pawłem Kowalewskim, Markiem Sobczykiem i Ryszardem Woźniakiem. Od 1984 roku wraz z Gruppą wydawał czasopismo “Oj Dobrze Już”. W 1986 roku podjął działalność pedagogiczną na warszawskiej ASP. W początkowym okresie twórczości, prace Pawlaka dotykały zagadnień społeczno-politycznych, z czasem artysta powrócił do refleksji teoretycznych związanych z formą. Uczestnik wielu wystaw zbiorowych i indywidualnych w kraju i zagranicą. W 2017 roku został laureatem Nagrody im. Jana Cybisa.

MYJAK ADAM

PL:

ADAM MYJAK

Od 1965 roku studiował na Wydziale Rzeźby ASP w Warszawie. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w 1971 r. Rok później rozpoczął pracę pedagogiczną na macierzystym wydziale. Od 1990 jest profesorem. Prowadzi pracownię Rzeźby w ASP w Warszawie. Kierownik Zakładu Rzeźby na Wydziale Artystycznym UMCS w Lublinie. Trzykrotnie wybierany na podwójne kadencje rektora (1990–1996; 1999–2005; 2012-2020). W latach 70. był redaktorem artystycznym miesięcznika „Nowy Wyraz.” Artysta spędził lata 1979–1981 na stypendium im. Wilhelma Lehmbrucka w Niemczech. W połowie lat 80. cyklem w jego twórczości stały się kroczące, wydłużone, ażurowe „Figury”. Zdobył liczne nagrody w konkursach krajowych i międzynarodowych. Poza rzeźbą, medalierstwem, któremu poświęcał się zwłaszcza na początku swej drogi twórczej, ma w swym dorobku projekty i realizacje monumentalne, podejmowane często z prof. Antonim Januszem Pastwą (kwadryga na Teatrze Wielkim, odsłonięta 3 V 2002). Jest autorem pomnika Homo Homini w Kielcach poświęcony zamachowi na budynki World Trade Center w Nowym Jorku odsłonięty w 2006 roku. Na swoim koncie ma ponad 100 wystaw indywidualnych, zarówno w kraju, jak i poza jego granicami. Pokazywał swoje prace na indywidualnych wystawach m.in. w Galerii Narodowej Zachęta w Warszawie (dwukrotnie: w 1993 i 2005), Muzeum im. Wilhelma Lehmbrucka w Duisburgu (1981), Muzeum w Bochum (1989), Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku (1993, 2007, 2015), Muzeum Okręgowym w Sandomierzu (2016), Muzeum Jana Pinsla Lwowska Narodowa Galeria Sztuki im. B.G. Woźnickiego (2017), Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie (2017/2018). We wrześniu 2005 otrzymał najwyższe odznaczenie za zasługi dla kultury – Złoty Medal Gloria Artis. W 2009 został członkiem Polskiej Akademii Umiejętności. Przez kilkanaście lat był przedstawicielem Rady Programowej Centrum Rzeźby w Orońsku, w tym pięciokrotnie jej przewodniczącym. Przewodniczący międzynarodowego Jury w konkursie na pomnik Katastrofy Smoleńskiej. W 2013 roku w Europejskim Centrum Muzyki im. Krzysztofa Pendereckiego powstała stała Galeria Rzeźb Adama Myjaka, w której eksponowane są prace 10 rzeźb podarowanych przez autora. W 2014 w Ośrodku Praktyk Teatralnych w Gardzienicach powstała stała Galeria Rzeźb. Jest twórcą popiersia Krzysztofa Pendereckiego (2013), Premiera Tadeusza Mazowieckiego (2014) i autorem medalu Jana Ekiera na zlecenie MKiDN. Artysta został wyróżniony tytułem Honorowego Obywatela Międzyzdrojów (2013), Mrągowa (2014), Sandomierza (2016). W kwietniu 2017 otrzymał nagrodę główną w konkursie WAWRZYN OLIMPIJSKI 2016 za rzeźbę Jeździec; we wrześniu 2019 nagrodę specjalną Dzieło życia, za całokształt dorobku artystycznego, przyznaną przez Samorząd Województwa Mazowieckiego.

 

EN:

ADAM MYJAK
He studied at the Sculpture Department of the Academy of Fine Arts in Warsaw from 1965. He obtained a diploma with distinction in 1971. A year later he began teaching at his Alma Mater. He became profesor in 1990. He runs the atelier of sculpture at the Academy of Fine Arts in Warsaw. He is also a Chair holder of the Sculpture Department at the Faculty of Arts of the Maria Curie-Skłodowska University in Lublin. Three times elected rector’s terms of office (1990–1996; 1999–2005; 2012-2020).

In the ’70s he was the artistic editor of the monthly’ Nowy Wyraz.’
In 1979-1981, he was on a scholarship from Wilhelm Lehmbruck Foundation in Germany. In the mid-1980s, he started the cycle of walking, elongated, open-air “Figures”. He received numerous awards in Polish and international competitions. In addition to sculpture and medals, to which he devoted himself at the beginning of his creative career, he started to create monumental projects and realizations, often undertaken with prof. Antoni Janusz Pastwa (quadriga at the Grand Theater, unveiled on May 3, 2002). He is the author of the Homo Homini monument in Kielce dedicated to the assassination attempt on the World Trade Center buildings in New York, unveiled in 2006.

He had over 100 individual exhibitions, in Poland and abroad. He showed his works at individual exhibitions, including at the Zachęta National Gallery in Warsaw (twice: in 1993 and 2005), the Museum Wilhelm Lehmbruck in Duisburg (1981), Museum in Bochum (1989), Center of Polish Sculpture in Orońsko (1993, 2007, 2015), District Museum in Sandomierz (2016), Jan Pinsl Museum The Lviv National Art Gallery B.G. Woźnicki (2017), State Art Gallery in Sopot (2017/2018).

In September 2005 he received the highest award for his services to culture – the Gold Medal Gloria Artis. In 2009 he became a member of the Polish Academy of Arts and Sciences. For several years he was a representative of the Program Council of the Sculpture Center in Orońsko, including its chairman five times. Chairman of the international jury in the competition for the Smolensk Disaster monument.

In 2013, the European Music Center of Krzysztof Penderecki inaugurated a permanent Sculpture Gallery of Adam Myjak. In 2014, the Sculpture Gallery was established at the Theater Practices Center in Gardzienice. Amongs Myjak`s works there is the bust of Krzysztof Penderecki (2013), Prime Minister Solidarity movement leader Tadeusz Mazowiecki (2014). The artist was awarded the title of Honorary Citizen of Międzyzdroje (2013), Mragowo (2014), and Sandomierz (2016).
In April 2017, he received the main prize in the WAWRZYN OLYMPIJSKI 2016 competition for the sculpture Rider; in September 2019, the special prize Work of Life, for lifetime achievement, awarded by the Mazowieckie Voivodship Government.

NACHT-SAMBORSKI ARTUR

PL:

ARTUR NACHT SAMBORSKI (ur. 1898, zm. 1974)
Malarz. Studiował w pracowni Wojciecha Weissa w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Podczas pobytu w Berlinie związany był z kręgiem ekspresjonistów i dadaistów. Od 1924 roku przebywał w Paryżu, gdzie współtworzył grupę kapistów. W latach 1941–1942 przebywał w getcie lwowskim. W roku 1942 przedostał się do Krakowa, a potem do Warszawy, gdzie ukrywał się pod nazwiskiem “Stefan Samborski”. Malował martwe natury, pejzaże i akty, m.in.: Kobieta przy stole (1960-1961), Liście na fioletowej ścianie (1966) czy Martwa natura (1962). Otrzymał nagrodę państwową II stopnia. Twórczość Nachta Samborskiego ulegała wpływom niemieckiego ekspresjonizmu i polskiego koloryzmu, kapizmu. Artysta umiejętnie łączył barwy, wydobywając z nich ekspresyjne tony i niuanse. Jest to malarstwo wybitne, czasem tajemnicze, niejednoznaczne, wymykające się wszelkim definicjom.

 

EN:

ARTUR NACHT SAMBORSKI (b. 1898- d. 1974)
Studied in the studio of professor Wojciech Weiss at the Academy of Fine Arts in Cracow. During the stay in Berlin he was involved in the circle of Expressionists and Dadaists. Since 1924 he was in Paris where he was one of the Capists. Between 1941 and 1942 he was in Lwów Ghetto. In 1942 he travelled to Cracow and then to Warsaw where he was hiding under the name Stefan Samborski. He painted still lifes, landscapes and nudes, among others: A Woman at the Table (1960-1961), Leaves on the Purple Wall (1966) and Still Life (1962). He received the prize of the national second level.
Nacht Samborski’s work was influenced by German Expressionism and Polish colourism, so called capism. The artist skillfully combined colors, bringing from them expressive tones and nuances. It is an example of an outstanding painting, sometimes mysterious, ambiguous, escaping from any definitions.

 

FR:

ARTUR NACHT SAMBORSKI (né en 1898, mort en 1974)
Peintre polonais . Il a étudié à l’atelier de Wojciech Weiss à l’Académie des Beaux-Arts à Varsovie Pendant le séjour à Berlin il était lié avec le cercle des expressionnistes et des dadaistes. Dès 1924 il a habité à Paris, où il était l’un de membre du groupe des capistes. Dans les années 1941–1942 il se trouvait au ghetto à Lvov. En 1942 il a fuit à Cracovie, puis à Varsovie où il se cachait sous le nom de “Stefan Samborski”. Il peignait des natures mortes p.ex: „La femmes auprès du table” (Kobieta przy stole) (1960-1961), „Les feuilles sur le mur violet”(Liście na fioletowej ścianie) (1966) ou „La nature morte” (Martwa natura) (1962). Il a obtenu le prix national du second degré.
L’art Nacht Samborski a été influencée par l’expressionnisme allemand et colorisme polonais, capism. L’artiste a habilement combiné les couleurs, apportant d’eux tons et les nuances expressives. C’ est un exemple d’une peinture exceptionnelle, parfois mystérieuse, ambigue, qui échappe toutes les définitions.

ZEMŁA GUSTAW

PL:

GUSTAW ZEMŁA (ur. 1931 r.)
Rzeźbiarz i pedagog. Specjalizuje się w rzeźbie studyjno-kameralnej, pomnikowej oraz sakralnej. W latach 1952-1958 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 1958 roku prowadzi działalność pedagogiczną na macierzystej uczelni. Od 1973 do 1976 roku pełnił funkcję prorektora, a od 1983 do 1986 dziekana warszawskiej ASP. W 1987 roku uzyskał stopień profesora zwyczajnego. Autor m.in. pomników: Powstańców Śląskich w Katowicach, Poległych Niepokonanych w Warszawie, Henryka Sienkiewicza w Kielcach i w Toruniu, Ludwika Waryńskiego w Warszawie, Bitwy o Monte Cassino w Warszawie, a także licznych pomników Jana Pawła II, w tym w: Krakowie, Katowicach, Łomży, Suwałkach, Płocku. Odznaczony m.in. Krzyżem Wielkiego Orderu Odrodzenia Polski za działalność artystyczną oraz pedagogiczną, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Odrodzenia Polski, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

KUCZ JAN

PL:

JAN KUCZ (ur. 1936 r.)
Rzeźbiarz i pedagog. Absolwent Liceum Technik Plastycznych w Bielsku-Białej, ,w 1961 roku ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Rzeźby. Prowadzi pracownię rzeźby na uczelni macierzystej, od 1989 z tytułem profesorskim. W 1984-1986 roku pełnił funckję prorektora. Od 1986 do 1989 roku pełnił funkcję członka Rady Artystycznej Szkolnictwa Wyższego Ministerstwa Kultury i Sztuki, zaś w latach 1992-2002 był członkiem Rady Artystycznej Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. Był wykładowcą na Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie. Autor m.in. pomników: Ludwika Zamenhofa w Białymstoku, Jana Kochanowskiego w Radomiu, Jana Pawła II w Bielsku-Białej i Kaliszu, Fryderyka Chopina w Dusznikach Zdroju, Cryryla Ratajskiego w Poznaniu, a także portretów: Gustawa Holoubka w Teatrze Polskim w Warszawie, Mikołaja Góreckiego i Wojciecha Kilara w Filharmonii w Bydgoszczy i von Karajana w Hamburgu.
Uczestniczył w Biennale Sztuki w Wenecji w 1982 roku. Laureat licznych nagród, w tym: nagrody Ministra Kultury i Sztuki za pracę pedagogiczną (1992), Grand Prix za całokształt twórczości na Biennale Sztuki Sakralnej w Częstochowie (2000), nagrody Brata Alberta za pomnik papieża Jana Pawła II i pomnik kardynała Wyszyńskiego (2001). Został także odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski w 2005 roku oraz Złotym Krzyżem Zasługi za pracę pedagogiczną i artystyczną w 1983.

CHROMY BRONISŁAW

PL:

BRONISŁAW CHROMY (1925-2017)
rzeźbiarz, medalier, malarz, rysownik, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, dyplom uzyskał w 1956 roku. Był uczniem Xawerego Dunikowskiego. W latach 1983–1990 był członkiem Narodowej Rady Kultury.

Prace w zbiorach m.in. Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Narodowego w Poznaniu, Muzeum Medalierstwa we Wrocławiu, Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, Muzeum Śląskiego w Katowicach oraz muzeów w Oświęcimiu, Paryżu, Kopenhadze, Moskwie, Skopje, Helsinkach, Barcelonie, Dijon, Rawennie, Hasselt, Bochum i w Arezzo. Ponadto w kolekcjach prywatnych w kraju za granicą, m.in. w Austrii, Japonii, Australii, USA oraz Kanadzie.

BAJ STANISŁAW

PL:

Stanisław Baj (ur. 1953)

Zajmuje się rysunkiem oraz malarstwem. Profesor Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Podjęte w 1972 roku studia malarskie pod kierunkiem prof. Ludwika Maciąga, Jacka Siennickiego i Michała Byliny ukończył w 1978 roku, uzyskując dyplom z wyróżnieniem.
Początkowo przedstawiał wiejskie sceny rodzajowe, od lat 80. tworzy głównie pejzaże znad Bugu i portrety. Uczestnik ponad 100 wystaw indywidualnych, a także ponad stu wystaw zbiorowych. Jego dzieła znajdują się w zbiorach muzealnych oraz kolekcjach prywatnych w Polsce i zagranicą.

 

ENG:

Stanisław Baj (b. 1953)

Painter and a draftsman, professor of Painting Faculty at Academy of Fine Arts in Warsaw. In 1978 he obtained his diploma with honors in painting. At first, he was depicting rural genre scenes, since 80’s he mostly creates Bug River landscapes and portraits. He had over 100 individual exhibitions in Poland and abroad, he also took part in over 100 group exhibitions. Artwors by Baj belong to collections in Polish museums, as well as to Polish and foreign private collections.

PĄGOWSKA TERESA

PL:

TERESA PĄGOWSKA (1926-2007)
Studia na Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu na kierunku malarstwo i techniki ścienne, dyplom w 1951 roku. Była pedagogiem w szkołach artystycznych w Gdańsku, Łodzi i Warszawie, w 1988 roku uzyskała tytuł profesora sztuk plastycznych. Uczestniczyła m.in. w wystawie w Arsenale w 1955, w Biennale Młodych w Paryżu 1959. W 1963 udział w wystawie „Ecole de Paris“ w Galerie Charpentier przyniósł jej honorowe członkostwo Nouvelle Ecole de Paris i grupy Realités Nouvelles. W latach 1963-1966 wystawiała na Salon de Mai w Paryżu. Laureatka nagrody Jana Cybisa (2000 rok).

 

ENG:

TERESA PĄGOWSKA (1926-2007)
Graduated from fine arts Academy in Poznan in 1951 at faculty of painting and wall-painting techniques. She was a pedagogue at art univeristies in Gdańsk, Łódź and Warsaw. In 1988 she obtained a title of professor of fine arts. She took part in parisian biennale in 1959. Exhibition in ‘Ecole de Paris’ in Galerie Charpentier brought her Nouvelle Ecole de Paris honorary membership. During 1963-1966 her art was exhibited at Salon de Mai in Paris. In 2000 she was awarded with Jan Cybis Prize.

PANEK JERZY

PL:
PROFESOR JERZY PANEK (1918-2001)
Absolwent Instytutu Sztuk Plastycznych w Krakowie i Akademii Sztuk Pięknych w pracowni ówczesnego rektora, profesora Eugeniusza Eibischa a następnie w pracowni profesora Zbigniewa Pronaszki. W miedzyczasie zaczyna uczyć malarstwa i rysunku w Liceum Plastycznym w Sędziszowie, gdzie, jak powie we wspomnieniach, nauczył się najwięcej. W 1955 roku otrzymuje dyplom Akademii oraz zostaje jednym z jurorów słynnej wystawy “Arsenał”.
Ogromny wpływ na jego twórczość wywołuje podróż do Chin w 1956 roku. Artysta powiedział: ” to był wstrząs, jak wojna, tylko że inny. ” W Chinach zainspirował się technikami plastycznymi z wykorzystaniem drewna, odkrył również na nowo papier, dostrzegając znaczenie jego faktury i fizycznych właściwości. Nauczył się też inaczej postrzegać czerń i biel, kolory, które w znacznej mierze zdominują całokształt jego twórczości.

Po powrocie do Krakowa przez krótki czas współpracował z Kantorem w jego realizacjach teatralnych, jednak epizod ten zakończył się szybko po paśmie nieporozumień, przez licznych interpretowanych jako starcia dwóch niezwykle silnych osobowości. Jak powie Panek: ” …Kantor jak dyrygent, nigdy nie uznawał przewagi nad sobą…”

W tym okresie zajmuje się głównie drzeworytami, a w 1960 roku staje się członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Drzeworytu “Xylon”. Kilka lat później zaczyna współpracować z krakowskim “Życiem literackim” gdzie reprodukowane są jego dzieła. Pod koniec lat 60-tych poświęca się pracy nad słynnym cyklem “Piekła” wg Dantego. Otrzymuje nagrodę Ministra Kultury i Sztuki oraz Złoty Medal na Triennale Sztuki w New Dehli za cykl “Autoportret w białym kapeluszu”

W 1979 roku bierze udział w wystawie “Polaków portret własny” w Muzeum Narodowym w Krakowie. Otrzymuje nagrodę imienia Jana Cybisa oraz nagrodę Stowarzyszenia “Plastyka” za całokształt twórczości.

Był honorowym profesorem Akademii Sztuk Pieknych w Krakowie. Jego twórczość w dziedzinie grafiki obejmowała drzeworyty, dla których inspiracja była miedzy innymi sztuka naiwna i sztuka ludowa, akwaforty i odpryski. O wizji artystycznej Jerzego Panka Tygodnik Powszechny napisał, iż ” tyleż samo tu dowcipu Szwejka, co świadomości Apokalipsy (…). Ta wiedza połączona z przeczuciem, żart z dramatem – tworzą ciężar tej sztuki i jej klarowność…”
ENG:
JERZY PANEK (b. 1918- d. 2001)
He graduated from the Institute of Fine Arts in Cracow and the Academy of Fine Arts. He studied under Prof. Eugeniusz Eibisch. In 1995 he graduated from the Academy and became one of the jurors of the famous “Arsenal”. His journey to China in 1956 had a great influence on him and his artistic output. The artist stated afterwards that :”it was a shock, like war but yet somehow different”. In China he became interested in techniques of using wood and rediscovered paper, noticing the importance of its facture and texture. Moreover, he learned to perceive the black and white colours, which will strongly dominate his art, in a different way. After his return to Cracow he cooperated with Kantor on his theatrical projects, but this episode failed after a series of failures, interpreted as duel of two strong personalities. In 1960 he became a member of the Xylon International Woodcut Association. A few years later he began his contribution to the Cracow’s “Literary Life” magazine, where his works were reproduced. In the late sixties he devoted himself to his famous, inspired by Dante, “Hell” series. He won a prize from the Department of Culture and Arts and a Golden Medal at the New Delhi Art Triennale for his “White hat self-portrait”. In 1979 he took part in the “Poles’ self portrait” exposition at the National Museum in Cracow. He won the prize of Jan Cybis and the prize of Art Association for the whole of his output. He was an honorable professor of the Academy of Fine Arts in Cracow. His output in the field of graphics ranged from woodcuts inspired by naive and folk art, etchings and splinters. His artistic vision was described by the Tygodnik Powszechny: “here we get the same amount of witty humor and consciousness of Apocalypse . This knowledge, combined with an intuition, helps to create this art and its clarity”.
FR:
JERZY PANEK (né en 1918, mort en 2001)
Diplômé de l’Institut des Arts Plastiques de Cracovie et de l’Académie des Beaux Arts. Il a étudié sous professeur Eugeniusz Eibisch. En 1955, il a obtenu son diplôme de l’Académie et il est devenu membre de jury d’une exposition célèbre « Arsenal ». Son voyage en Chine qu’il a faite en 1956 a profondément influencé son travail. L’artiste a constaté : « cela m’a choqué, comme une guerre mais autrement ». En Chine, il s’est inspiré des techniques plastiques utilisant le bois ; il a aussi découvert de nouveau le papier, apercevant sa facture et ses propriétés physiques. Il a appris à voir autrement le noir et le blanc – les couleurs qui domineront en grande mesure toute sa production. Après être retourné à Cracovie, il a coopéré avec Kantor dans ses réalisations théâtrales mais ce court épisode s’est terminé rapidement après une série de malentendus, interprétés par de nombreux observateurs comme des conflits de deux personnalités très fortes. Pendant cette période il se spécialise surtout dans les gravures sur bois et en 1960, il a devenu membre de l’Association Internationale des Xylographes « Xylon ».. A la fin des années 60, il a consacré tout son temps au travail sur le cycle célèbre « Enfer » selon Dante. Il reçoit le prix du Ministre de la Culture et de l’Art ainsi que la Médaille d’Or à la Triennale de l’Art à New Delhi pour son cycle « Autoportrait avec un chapeau blanc » En 1979, il participe à l’exposition « Autoportrait des Polonais » au Musée National à Cracovie. Il a recu le prix Cybis et le prix de l’Association « Plastyka » pour l’ensemble de son œuvre. Il a été professeur honoraire de l’Académie des Beaux Arts de Cracovie. Sa production dans le domaine des gravures comprenait des aquafortas et des gravures sur bois inspirées par, entre autres, l’art naïf et l’art populaire.

BANASZEWSKI ROMAN

PL:

ROMAN BANASZEWSKI (ur. 1932 r.)
W latach 1954-1959 studiował malarstwo i grafikę na Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowje. Dyplom uzyskał na Wydziale Grafiki w Pracowni Litografii prof. K. Srzednickiego i w Pracowni Plakatu u prof. M. Makarewicza. W 1987 r. otrzymał tytuł profesora na Wydziale Grafiki krakowskiej ASP.
Uprawia grafikę warsztatową, rysunek, malarstwo.
Został uhonorowany „Złotym Laurem” za mistrzostwo w sztuce, Krzyżem Kawalerskim, Odznaką Honoris Gratia oraz brązowym medalem Zasłużony Kulturze-Gloria Artis.
Prace artysty znajdują się w kolekcjach Muzeum Narodowego w Warszawie, Krakowie i Poznaniu, Muzeum Sztuki w Łodzi, w Muzeum Pomorskim w Gdańsku, Muzeum Ziemi Bydgoskiej, Pratt Institute w Nowym Jorku, Muzeum Miejskim w Tokio, Gabinecie Grafiki w Genewie, Bibliotece Kongresu w Waszyngtonie oraz Nowej Darmstadzkiej Secesji w Darmstadt.

LUTOMSKI ZBIGNIEW

PL:

ZBIGNIEW LUTOMSKI (ur. 1934 w Grodnie).
Polski grafik, malarz i pedagog.
Studiował w Akademii sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie w 1960 roku uzyskał dyplom. Jest profesorem poznańskiej i krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Na obu uczelniach prowadzi pracownię drzeworytu. Należy do Międzynarodowego Stowarzyszenia Drzeworytniików XYLON. Wieloletni komisarz Międzynarodowego Biennale i Triennale Grafiki w Krakowie.
Artysta uprawia grafikę artystyczną i użytkową. W swym dorobku ma kilkadziesiąt wystaw indywidualnych, brał udział w kilkuset zbiorowych wystawach polskiej sztuki w kraju i za granicą. Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień m.in. na Ogólnopolskim Konkursie Graficznym w Łodzi (1969,1973,1979,1981, 1987) na Międzynarodowym Biennale i Triennale Grafiki w Krakowie (1986,1991) i na Ogólnopolskim Konkursie im. J.Gielniaka w Jeleniej Górze (1979,1983). Zdobył dwukrotnie Grand Prix i I Nagrodę na Quadrienalle Drzeworytu i Linorytu Polskiego w Olsztynie (1991,1995, 1999), jest laureatem Nagrody Mera na Biennale Grafiki w Tokio.

 

ENG:

ZBIGNIEW LUTOMSKI
He was born in 1934 in Grodno. Polish graphic designer, painter and teacher.
He studied at the Academy of Fine Arts in Krakow, where in 1960 he obtained a diploma. He is a professor at the Poznań and Cracow Academy of Fine Arts. He runs a woodcut workshop at both universities. It belongs to the XYLON International Woodcut Association. Long-time commissioner of the International Print Biennial and Triennial in Krakow.
The artist practices artistic and functional graphics. He has several dozen individual exhibitions, he has participated in several hundred collective exhibitions of Polish art in the country and abroad. He is a laureate of many awards and distinctions, among others. at the National Graphic Competition in Łódź (1969.1973,1979.1981, 1987) at the International Graphic Biennale and Triennial in Krakow (1986.1991) and the National Competition J.Gielniak in Jelenia Góra (1979.1983). He won the Grand Prix and the 1st Prize at the Woodcut and Polish Linocut in Olsztyn (1991,1995, 1999) twice, and is the winner of the Mera Award at the Graphic Biennale in Tokyo.

PASTWA ANTONI JANUSZ

PL:

ANTONI JANUSZ PASTWA (ur. 1944 r. w Brzozie k. Kozienic)

Uczęszczał do Liceum Plastycznego w Kielcach. Następnie studiował na Wydziale Rzeźby w ASP w Warszawie w latach 1964-1970, najpierw w pracowni prof. Mariana Wnuka, a później w pracowni prof. Stanisława Słoniny. Dyplom uzyskał w 1970. W latach 1974-1981 był asystentem u prof. Słoniny. W 1980 roku został adiunktem. Od 1981 prowadził pracownię kamienia. W 1987 otrzymał tytuł docenta, zaś w 1992 mianowany został profesorem sztuk plastycznych. Od 1995 roku prowadzi pracownię rzeźby na Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki. Członek Rady Programowej Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. Wielokrotnie uczestniczył w pracach Jury ogólnopolskich konkursów rzeźbiarskich, niejednokrotnie pełniąc funkcję przewodniczącego. Opiekun artystyczny wielu realizacji przestrzennych.

BUTENKO BOHDAN

PL:
BOHDAN BUTENKO (1931-2019)
Uważany jest za mistrza ilustracji książkowej. Swoje książki podpisuje jak dawni mistrzowie sygnaturą „pinxit”- czyli namalował. Stworzył słynne rysunkowe postaci Gapiszona i Kapiszona, Gucia i Cezara. Jest laureatem wielu prestiżowych nagród, m.in. IBA (Lipsk) 1965, Premio Europeo (Padwa) 1976, IMGE (Istambul) 2003.
Artysta ukończył Akademię Sztuk Plastycznych w Warszawie. Tuż po dyplomie w 1955 roku został redaktorem artystycznym w wydawnictwie Nasza Księgarnia. W roku 1956 ukazały się jego pierwsze książki: „Pan Maluśkiewicz i wieloryb” Juliana Tuwima oraz „35 maja” Ericha Kästnera.
Bohdan Butenko wraz z artystami takimi jak Jan Młodożeniec, Daniel Mróz, Janusz Stanny, Jan Marcin Szancer, Franciszka Themerson, Józef Wilkoń współtworzył zjawisko nazywane Polską Szkołą Ilustracji. W latach 50., 60. i 70. XX wieku stanowiła ona ewenement na skalę światową.
Postaci powołane do życia przez Bohdana Butenko cieszą już trzecie pokolenie czytelników. Butenko jest autorem ponad 200 książek, m.in. ikonicznych ilustracji do książek Jana Brzechwy, Juliana Tuwima, Joanny Kulmowej, Joanny Papuzińskiej, Adama Bahdaja, Wandy Chotomskiej, Wiktora Woroszylskiego, Edmunda Niziurskiego, Kornela Makuszyńskiego, Ericha Kästnera, Edwarda Leara i innych. Opracowywał graficznie prozę Bohumila Hrabala, Hanny Krall, poezje Adama Asnyka, Tadeusza Kubiaka.
Artysta zajmuje się również plakatem, scenografią teatralną i telewizyjną oraz tworzy projekty do filmów animowanych.

 

ENG:
BOHDAN BUTENKO (1931-2019)
is considered to be a master of book ilustration. His books are signed like old masters ones – “pinxit” – meaning “painted”. He created popular polish drawing characters of Gapiszon and Kapiszon or Gucio and Cezar.
Butenko graduated from Academy of Fine Arts in Warsaw. Soon after the graduation he was nominated for the position of artistic editor in “Nasza Księgarnia (“Our Library” – one of the biggest and most influential polish publishers of those times). In 1956 he published his first books: “Pan Maluśkiewicz i wieloryb” (Mr. Tiniest and a whale) by J. Tuwim and “35th May” by Erich Kastner.
Together with J. Młodożeniec, D. Mróz and J. Stanny co-created the phenomenon called „Polish School of Illustration, which was unique on a world scale for over 30 years (50s – 70s).
Characters created by Butenko educate and content third generation of young readers now. Over 200 books including most iconic ones for polish literature were illustrated by him (including: J. Brzechwa, J. Tuwim, W. Chotmska or E. Niziurski).
Butenko received hundreds of rewards e.g. IBA (Lipsk) 1965, Premio Europeo (Padwa) 1976, IMGE (Istambul) 2003.

 

FR:
BOHDAN BUTENKO (1931-2019)
Dessinateur polonais, illustrateur et graphiste, écrivain et auteur de bandes dessinées très populaires, maître de l’illustration du livre.
Il a étudié à l’Académie des Beaux-Arts à Varsovie. Il a obtenu son diplome en 1955. Butenko est l’auteur d’illustrations pour de plus de 200 livres, y compris de livres de Brzechwa, Tuwim, Joanna Kulmowa, Joanna Papuzińska, Adam Bahdaj, Wanda Chotomska, Victor Woroszylski, Edmund Niziurski, Kornel Makuszynski, Erich Kästner, Edward Lear et d’autres.
Butenko a reçu plusiers prix importants, par exemple IBA (Lipsk, 1965), Premio Europeo (Padwa, 1976), IMGE (Istambul, 2003).

BUNSCH FRANCISZEK

PL:
FRANCISZEK BUNSCH (ur. 1926)
Studiował malarstwo u prof. Eugeniusza Eibischa i grafikę pod kierunkiem profesorów Andrzeja Jurkiewicza, Ludwika Gardowskiego i Konrada Srzednickiego w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1945-1949). Następnie odbył dwuletni staż w Akademie Výtvarných Umění w Pradze (1949-1951). W 1952 r. został asystentem prof. Ludwika Gardowskiego w pracowni drzeworytu ASP w Krakowie, a po odejściu profesora na emeryturę w 1965 r. objął samodzielnie prowadzenie pracowni (od 1990 r. z tytułem profesora zwyczajnego) aż do czasu przejścia na emeryturę w 1996 r. Na Akademii pełnił funkcje programowe i organizacyjne, w tym dwukrotnie funkcję prorektora w latach 1972-75 i 1984-87.
Od 1951 r. artysta brał udział w wystawach ogólnopolskich, regionalnych oraz w wystawach grafiki polskiej za granicą m. in.: w Belgii, Holandii, Rosji, Danii, Norwegii, Wenezueli, Urugwaju, Meksyku, Francji, Jugosławii, Bułgarii, Szwecji, Kanadzie, Szwajcarii, Turcji, Japonii, Finlandii, Algierii, Tunezji, USA, Islandii, Hiszpanii, RFN, na Kubie i Węgrzech.
Uczestniczył także w licznych wystawach międzynarodowych, między innymi w Międzynarodowym Biennale Grafiki w Krakowie 1966-1988, wystawie Małe Formy Graficzne w Łodzi, w Biennale Grafiki CUPRUM Lublin oraz w Międzynarodowym Biennale Małej Formy Graficznej i Ekslibrisu w Ostrowie Wielkopolskim. Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień.
Wybrane nagrody:
II Nagroda – II Ogólnopolska Wystawa Książki i Ilustracji Warszawa 1955
I nagroda i wyróżnienie – V Ogólnopolski Konkurs Grafiki Marynistycznej Gdańsk 1969
II nagroda – Międzynarodowe Biennale Małej Formy Graficznej Ostrów Wielkopolski 1997
nagroda specjalna za prace w technice miedziorytu – Międzynarodowe Biennale Grafiki CUPRUM VIII Lublin 1999

 

ENG:
FRANCISZEK BUNSCH (born in 1926)
Franciszek Bunsch was born in Bielsko in 1926. He studied painting under the guidance of prof. Eugeniusz Eibisch and graphic art as a student of prof. Andrzej Jurkiewicz, prof. Ludwik Gardowski and prof. Konrad Srzednicki at the Academy of Fine Arts in Cracow. Then he continued his education at the Akademie Výtvarných Umĕní in Prague for two years. Between 1952 and 1965 he was an assistant to prof. Ludwik Gardowski in the studio of wood engraving at the Academy of Fine Arts in Cracow. After prof. Gardowski retirement he became the head of the studio which he managed until 1996. In the meantime, in 1990 he was awarded with the title of a full professor. At the Academy he had different programme and organizational duties. He was the Vice Rector twice in the years 1972-1975 and 1984-1987. He presented his works at the various exhibitions in Poland and abroad.

 

FR:
Franciszek Bunsch (né en 1926)
Franciszek Bunsch est né à Bielsko en 1926. Il a étudié la peinture dans l`atelier de prof. Eugeniusz Eibisch et l’art graphique avec prof. Andrzej Jurkiewicz à l’Académie des Beaux-Arts de Cracovie. Puis il a poursuivi ses études à l’Akademie Výtvarných Umění à Prague. Entre 1952 et 1965, il était assistant de professeur Ludwik Gardowski dans l’atelier de gravure sur bois à l’Académie des Beaux-Arts de Cracovie. Plus tard, il est devenu le responsable de l`atelier qu’il dirigait jusqu’à sa retraite en 1966. En 1990, il a reçu le titre de professeur titulaire. Ses œuvres ont été exposées aux expositions en Pologne et à l’étranger.

BRZOZOWSKI TADEUSZ

PL:
TADEUSZ BRZOZOWSKI (ur. 1918, zm. 1987)
Malarz. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w latach 1936-1939 i od 1945. Dyplom w 1948 roku. Nauki pobierał także w Szkole Przemysłu Artystycznego u F. Pautscha w latach 1940-1944. Był profesorem malarstwa i rysunku w latach 1954-1959. Sprawował funkcję dyrektora Państwowego Liceum Technik Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem w latach 1959-62. Od 1962 był profesorem PWSSP w Poznaniu. Był członkiem Grupy Krakowskiej. Od 1954 mieszkał w Zakopanem. Tadeusz Brzozowski uprawiał malarstwo, rysunek i scenografię. Artysta zmarł w Rzymie w 1987 roku.

 

ENG:
TADEUSZ BRZOZOWSKI (b. 1918, d. 1987)
Born in 1918 in Lviv, died in 1987 in Rome. Tadeusz Brzozowski was one of the most recognizable and colorful figures among the members of the Krakow art community.
He began to study art at Krakow’s Academy of Fine Arts in 1936 and continued during the World War II occupation of Poland at the Kunstgewerbeschule (1940-42). He subsequently returned to the Academy, where he completed his course in 1945 and received his diploma one year later. Shortly after graduation, he became a teacher at the Krakow Polytechnic Institute (1945-54), the Visual Arts College in Zakopane (1954-69), State Higher School of Visual Arts in Poznań (1962-79), and the Academy of Fine Arts in Krakow (1979-81). In 1954 Brzozowski moved to Zakopane, but he would keep close contacts with his Krakow friends associated with Tadeusz Kantor. He practiced painting, drawing and stage design. The artist died in Rome in 1987.

 

FR:
TADEUSZ BRZOZOWSKI (né en 1918, mort en 1987)
Peintre. Il a étudié à l’Académie des Beaux-Arts à Cracovie dans les années 1936-1939 et dès 1945. Diplôme en 1948. Il a aussi étudié dans l’Ecole Artisanale Artistique chez F. Pautsch dans les années 1940-1944. Il a été professeur de la peinture er du dessin dans les années 1954-1959. Directeur du Lycée Nationale des Techniques Plastiques de A. Kenar à Zakopane dans les années 1959-62. Des 1962 il a été professeur PWSSP à Poznań. Il était un membre et un des personnages les plus reconnaissable de Groupe de Cracovie. Des 1954 il a habité à Zakopane. Tadeusz Brzozowski a pratiqué la peinture, le dessin, la scénographie. Il est mort à Rome en 1987.

BERLEWI HENRYK

PL:
HENRYK BERLEWI (ur. 1894, zm. 1967 )
Malarz, grafik, typograf oraz teoretyk i krytyk sztuki. Członek ugrupowania Blok, Syndicat de la Prasse Artistique Française oraz Association Internationale des Critiques d’Art (AICA). Studiował w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (1904-1909), w Akademii Sztuk Pięknych w Antwerpii (1909-1910) oraz – w latach 1911-12 – w École des Beaux-Arts i École des Arts Décoratifs w Paryżu. W 1913 roku wrócił do Polski i rozpoczął trzyletnie studia w warszawskiej Szkole Rysunkowej pod kierunkiem Jana Kuzika. Rok 1921 stanowił przełom w twórczości Berlewiego: artysta zwrócił się wówczas w stronę konstruktywizmu i suprematyzmu. Przeniósł się do Berlina, gdzie zetknął się z kręgiem konstruktywistów- El Lissitzkiego, Theo van Doesburg, Ludwiga Miese van der Rohe, Laszlo Moholy-Nagy. Sformułował wówczas zasadę mechanofaktury, którą ogłosił w Polsce w 1924 roku. Był czołowym przedstawicielem awangardowej abstrakcji geometrycznej w Polsce. Ważniejsze dzieła z tego okresu to: Mechanofaktura biało-czerwono-czarna z 1924 z Muzeum Sztuki w Łodzi oraz Kompozycja mechanofakturowa znajdująca się w Muzeum Narodowym w Warszawie. W 1926 powrócił do sztuki figuratywnej. W 1928 roku zamieszkał w Paryżu. Pod wpływem paryskiej wystawy “Prekursorzy Sztuki Abstrakcyjnej w Polsce” w 1957 roku powrócił do abstrakcji.

 

ENG:
HENRYK BERLEWI (b.1894, d. 1967)
was a Polish-Jewish painter, graphic designer and art theorist. Berlewi is primarily remembered as an abstract artist who paved the way for optical art, but he was also an important figure in Yiddish book design and typography in the early 1920s. He was born in Warsaw to an assimilated Polish Jewish family. He studied art in Antwerp and Paris, and was active in Polish art circles. In 1918-1922, Berlewi focused on Jewish themes. He drew portraits of many Jewish writers and artists, among them Uri ZviGrinberg.

 

FR:
HENRYK BERLEWI (né en 1894, mort en 1967)
Peintre, graphiste, typographiste, théoreticien et critique d’art. Membre de l’association Blok, de Syndicat de la Presse Artistique Française et de l’Association Internationale des Critiques d’Art (AICA). Il a étudié dans l’école des Beaux-Arts à Varsovie (1904-1909), à l’Académie des Beaux-Arts à Anvers (1909-1910) et à l’ École des Beaux-Arts et à l’ École des Arts Décoratifs à Paris (1911/12) . En 1913 il est revenu en Pologne et il a commencé les études à l’Ecole du Dessin sous direction de Jan Kuzik. L’année 1921 a apporté un grand changement dans l’oeuvre de Berlewi : l’ artiste à ce-moment- là s’est retourné vers le constructivisme et le supprematisme. Il s’est démmenagé à Berlin où il est rencontré des constructivistes comme El Lissitzki, Theo van Doesburg, Loudvig Miese van der Rohe, Laschlo Moholy-Nagy. Il a formulé le règle de la mecanofacture annoncé en Pologne en 1924. Il est un représentant significatif de l’abstraction géometrique de l’avant-garde en Pologne. Ses oeuvres les plus importants de cette période: Mecanofacture blanc-rouge-noir de 1924 de Musée d’Art à Łódź et Composition de la mecanofacture qui se trouve dans le Musée Nationale à Varsovie. En 1926 il a retourné à l’art figuratif. En 1928 il s’est installé à Paris. Sous l’influence de l’exposition “Précurseurs de l’Art Abstrait en Pologne ” il est revenu à l’art abstrait en 1957.

BEREŹNICKI KIEJSTUT

PL:
KIEJSTUT BEREŹNICKI (ur. 1935)
Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku, gdzie w 1958 uzyskał dyplom w pracowni prof. Stanisława Teisseyre’a. Od 1960 pracuje w tej uczelni, od 1982 prowadzi własną pracownię malarstwa. W latach 1981-1984 pełnił funkcję prorektora. Od 1984 posiada tytuł profesora nadzwyczajnego. Uczestnik licznych wystaw i konkursów. Jego główne osiągnięcia to: I nagroda na Ogólnopolskiej Wystawie Młodego Malarstwa (Sopot 1965), złoty medal na VI Festiwalu Sztuk Pięknych (Warszawa 1968), nagroda na III Międzynarodowym Triennale Malarstwa Realistycznego (Sofia 1979). Uczestniczył ponadto m. in. w III Biennale Młodych w Paryżu (1963) i VIII Biennale w Sao Paulo (1965). Miał liczne wystawy indywidualne w kraju i za granicą. Uważany za reprezentanta tzw. “szkoły sopockiej”. Maluje kompozycje figuralne i martwe natury utrzymane w charakterystycznej, realistycznej manierze nawiązującej do malarstwa holenderskiego XVII wieku. Prace artysty wyróżnia doskonałość warsztatowa, precyzyjna kompozycja oraz ograniczona, nierzadko monochromatyczna paleta barwna.
Prace artysty znajdują się w zbiorach: Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Narodowego w Gdańsku, Muzeum Narodowego w Poznaniu, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Narodowego w Szczecinie, Muzeów Okręgowych w Grudziądzu, w Chorzowie, w Opolu, w Olsztynie, w Słupsku, w Toruniu, w Bydgoszczy, BWA w Sopocie, BWA w Bydgoszczy, Musée National d’Art Moderne de la Ville de Paris, Stadtlische Kunstgalerie w Bochum, Muzej na Sovremena Umetnost w Skopje, Muzeum Bordeaux w Sofii, a także w zbiorach prywatnych w kraju i za granicą: m.in. w Brazylii, Francji, Niemczech, Szwajcarii i Szwecji.

 

ENG:
KIEJSTUT BEREŹNICKI (born in 1935)
He studied at the National High School of Plastic Arts in Gdansk. He graduated in 1958 from professor Stanislaw Teisseyre’s atelier. Since 1984 he worked as an associate professor and became a full professor in 1994. His works have been presented in numerous exhibitions, among others in Sopot, Paris, Szczecin, Warsaw, Tokio, Sao Paulo, Skopje, Sophia, Berlin, Prague, Rostock, Zakopane, Colony, Gdansk, Moscow, Athens, Madrid and others. He is considered to be a representative of so-called “Sopot School”. He paints figural compositions and still lifes decorated in typical, realistic manner referring to the seventeenth century Dutch paintings. The artist’s work is distinguished by the excellence of workshop, the precise composition and limited, often monochromatic color palette.

 

FR:
KIEJSTUT BEREŹNICKI (né en 1935)
Peintre. Il a étudié à l’Ecole Nationale Supérieure des Beaux Arts de Gdańsk. Depuis 1960 il dirige l’atelier de peinture à l’Académie des Beaux Arts. Il est considéré comme le représentant de ce qu’on appelle « l’école de Sopot ». Il peint des compositions figurales et des natures mortes, faisant référence à la manière réaliste de la peinture hollandaise du XVIIème siècle. Ses travaux se caractérisent par une technique parfaite, une composition précise et une palette des couleurs assez limité, parfois monochromatique.

BEKSIŃSKI ZDZISŁAW

PL:
ZDZISŁAW BEKSIŃSKI (ur. 1929, zm. 2005)
Malarz, rysownik, fotografik. Studiował architekturę na Politechnice Krakowskiej. Początkowo zajmował się fotografią artystyczną, a w latach 50-tych. tworzył obrazy oraz reliefy i rzeźby w metalu. Charakterystyczna stylistyka i tematyka fantastyczna pojawiły się w jego malarstwie w latach 60-tych. Powstawały wówczas sugestywne obrazy świata dotkniętego katastrofą, często przesycone perwersyjną erotyką, tajemnicze i ponure. Artysta bardzo rzadko tytułował swoje prace. Od 2000 roku zajmował się głównie grafiką komputerową.
Obrazy w zbiorach: Podkarpackiego Centrum Sztuki Współczesnej im. Zdzisława Beksińskiego w Sanoku (oddzial Muzeum Historycznego w Sanoku), Miejskiej Galerii Sztuki w Częstochowie, Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Jako jedyny Europejczyk ma stałą ekspozycję w muzeum sztuki w Osace (Japonia).

 

ENG:
ZDZISŁAW BEKSIŃSKI (b.1929- d.2005)
Painter, photographer and sculptor. In 1952 he graduated from the department of Architecture of the Cracow Institute of Technology. Since 1966 he has devoted himself entirely to art. In the seventies he became famous with the series entitled “photographing visions”. His works are to be found in museum and private collections in Poland and abroad (Historical Museum in Sanok, National Museum in Wrocław, Art Museum in Osaka).
“Here is an architect who has an eye and mind able of grasping an open space and give it his own order. Here is a photographer who picks out the most interesting fragments of reality, out of which he creates his very own compositions. Here is a painter with an unbound imagination. Here is a spatial sculptor that recollects the most perfect form out of sheer of nothingness. Angelo Conti said once that art is not an imitation of nature, but its continuing. Therefore the artist would be the one who was granted the gift of talent and spirit to continue the act of creation on the eight day. Yet this expenditure is of high risk. The sin of conceit on one side and the abyss of relinquishment on the other. To complete this quest one needs the virtue of courage and consistency, created out of the purest need of creation. And so does Beksinski: creates out of the very pure need of creation.” Katarzyna Napiórkowska

 

FR:
ZDZISŁAW BEKSIŃSKI (né en 1929, mort en 2005)
Peintre, dessinateur, photographe. Il a étudié l’architecture à la Polytechnique à Cracovie. Au début il se spécialisait dans la photographie artistique et dans les années 50 il créait des tableaux ainsi que des reliefs et des sculptures en métal. La stylistique et la thématique fantastiques, si caractéristiques pour lui, n’ont apparu dans sa peinture que dans les années 60. Il créait des tableaux suggestifs, présentant le monde touché par une catastrophe, mystères et sombres, souvent pleins d’érotisme. L’artiste donnait très rarement des titres aux tableaux. Il se également spécialisait dans le graphisme et les nouveaux médias.

DUDA-GRACZ JERZY

PL:
JERZY DUDA-GRACZ (ur. 1941, zm. 2004)
Malarz i grafik. Studiował w katowickiej filii krakowskiej ASP. Artysta tworzył sceny rodzajowe, w których czasem widać wpływy surrealizmu i ekspresjonizmu. Jego doskonałe warsztatowo malarstwo, bogate w treść, nabiera wartości publicystycznych. Ukazując liczne wady ludzkie: głupotę, bezmyślność, lenistwo – tworzył swoistą karykaturę człowieczeństwa. Kompozycje te charakteryzują się ciepłą i harmonijną gamą barwną. Duda-Gracz sięgał nieraz do dawnych wzorów, tworząc malarskie interpretacje znanych dzieł. Główny jednak trzon jego twórczości stanowią obrazy, w których ukazuje swój specyficzny sposób widzenia rodzimej rzeczywistości, stanowiące sugestywny zapis obyczajowości polskiej.
wg “Encyklopedii Sztuki Polskiej” wydawnictwa “Kluszczyński”

 

ENG:
JERZY DUDA-GRACZ (b. 1941- d. 2004)
Painter and a graphic artist, studied at a branch of the Academy of Fine Arts in Katowice (branch of the Academy of Fine Arts in Cracow). The artist created genre scenes, in which there are visible influences of surrealism and expressionism. By presenting various human faults and defects: stupidity, mindlessness, laziness – he creates a certain caricature of humanity. His compositions are characterized by a warm and harmonic palette. Duda-Gracz reaches out for the old patterns, interpreting famous works and patterns in his own way. Yet the core of his art are canvas depictions of his perceptions of Polish reality, Polish customs, morality which are always presented in a very suggestive manner.

 

FR:
JERZY DUDA-GRACZ (né en 1941, mort en 2004)
Peintre et graphiste. Il a étudié à l’Académie des Beaux-Arts de Cracovie (branche à Katowice). L’artiste créait des scènes dans lesquelles il est parfois visible l’influence du surréalisme et de l’expressionnisme. Sa peinture, parfaite en ce qui concerne la technique, était riche en contenu. En montrant de nombreuses vices humaines : la stupidité, la bêtise, la paresse, il a créait un genre de la caricature sur l’humanité. Ces compositions se caractérisent par une chaude et harmonieuse gamme des couleurs. Le principe de son art réside dans les tableaux sur lesquels il montre sa vision spécifique de la réalité de son pays et enregistre d’une manière suggestive la moralité polonaise.

GIELNIAK JÓZEF

PL:
JÓZEF GIELNIAK (ur. 1932, zm. 1972)
W latach 1945-46 studiował w Ecole des Beaux-Arts w Valenciennes. Do Polski przyjechał w 1950 roku z zamiarem przygotowania się do pracy w dyplomacji. Gwałtowny atak gruźlicy zniweczył te plany. Prawie całe swoje twórcze życie Gielniak spędził w sanatorium przeciwgruźliczym Bukowcu koło Kowar. Od 1956 roku studiował w trybie indywidualnym u znanego grafika, profesora Stanisława Dawskiego z PWSSP we Wrocławiu. Tworzył niemal wyłącznie linoryty, czasami, gdy pozwalało mu na to zdrowie, wykonywał także mezzotinty; zostawił po sobie zaledwie 68 prac, łącznie z 15 ekslibrisami. Mimo tak znikomej objętościowo twórczości uważany jest za jednego z najwybitniejszych współczesnych polskich grafików. Najważniejsze w dorobku Gielniaka są cykle linorytów: Sanatorium (1958-67) na podłożu japońskiej bibuły, Improwizacje (1958-59) oraz Improwizacja dla Grażynki (1965-71).

 

ENG:
JÓZEF GIELNIAK (b. 1932, d.1972)
Studied at Ecole des Beaux-Arts in Valenciennes (1945-46). In 1950 he moved to Poland with intention and plans to prepare for diplomatic career. Unfortunatley, those plans were destroyed by a violent attack of tuberculosis. In consequence, he spent almost his entire creative life in sanatorium for people who suffered from tuberculosis in Bukowiec near Kowary. Since 1956 he studied on an individual basis under a well-known graphic artist, prof. Stanisław Dawski from PWSSP in Wrocław.
Gielniak created mainly linocuts, and when his health allowed him, he also worked in mezzotint. He left only 68 works, including 15 bookplates (ex libris). Despite of such a modest artistic output, Gielniak is considered to be one of the most eminent contemporary polish graphic artists.

 

FR:
JÓZEF GIELNIAK (né en 1932, mort en 1972)
Il a étudié à l’Ecole des Beaux-Arts de Valenciennes (1945-1946). En 1950, il est venu en Pologne avec l’intention de se préparer à la carrière diplomatique. Malheureusement, ses projets ont été détruits par une attaque violente de la tuberculose. En conséquence, il a passé presque toute sa vie créatrice au sanatorium pour les personnes qui ont souffert de la tuberculose à Bukowiec près de Kowary. Depuis 1956, il a étudié le graphisme sur une base individuelle avec un artiste bien connue, prof. Stanisław Dawski de PWSSP à Wrocław. Gielniak a créait principalement linogravures, et quand son état de santé lui permettait, il travaillait également à la manière noire. Il n’a laissé que 68 œuvres, dont 15 ex-libris. Malgré une modeste production artistique, Gielniak est considéré comme l’un des graphistes contemporains polonais les plus éminents.

GAWRON PIOTR

PL:
PROF. PIOTR GAWRON (ur. 1943)
W roku 1966 ukończył Państwowe Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem. W latach 1966-1972 studiował na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w pracowniach Zofii Demkowskiej i Tadeusza Łodziany. Studia w warszawskiej ASP ukończył w 1972 roku z wyróżnieniem w pracowni prof. Zofii Demkowskiej. Po uzyskaniu dyplomu od 1973 roku jest pedagogiem na Wydziale Rzeźby. W 1994 roku uzyskał tytuł naukowy profesora. Od roku 2002 prowadzi pracownię rzeźby. Jego działalność artystyczna koncentruje się na rzeźbie kameralnej, portretowej i medalierstwie.

Nagrody:
V Festiwal Sztuk Pięknych Warszawa ’73 – Złoty Medal
IV Biennale „Sport w Sztuce” Barcelona – II Nagroda
I Salon Zimowy Warszawa ’82 – Złoty Medal
I Triennale Rzeźby Portretowej Sopot ’86 – Srebrny Medal
VI Biennale Małych Form Rzeźbiarskich Poznań ’86 – Złoty Medal
I Międzynarodowe Biennale Medalierstwa Unikatowego Warszawa ’88 – Pierwsza Nagroda, VII Biennale Małych Form Rzeźbiarskich Poznań ‘ 89 – Grand Prix
V Salon Zimowy Warszawa ‘ 89 – Grand Prix

Odznaczony złotym orderem Gloria Artis (2015).

Prace w zbiorach: Muzeum Narodowego w Warszawie, British Museum, Muzeum im. Puszkina w Moskwie, Muzeum Sztuki Medalierskiej we Wrocławiu, Muzeum w Chorzowie Muzeum w Toruniu, Muzeum w Bydgoszczy, Muzeum w Białej Podlaskiej.

 

ENG:
PROF. PIOTR GAWRON (born in 1943)
In 1966 he graduated from the State High School of Arts in Zakopane. In the years 1966-1972 he studied at the Sculpture Department of the Academy of Fine Arts in Warsaw, at the ateliers of Zofia Demkowska and Tadeusz Lodziany. Gawron has graduated in 1972 with honors under a guidance of prof. Zofia Demkowska. After graduating in 1973 he has been a teacher at the Sculpture Department. In 1994 he was awarded the title of Professor. Since 2002 he has been running a sculpture workshop. His artistic activity concentrates on portrait and medallion scuplture.

Awards:
5th Festival of Fine Arts Warsaw ’73 – Gold Medal
IV Biennial “Sport in Art” Barcelona – II Prize
I Winter Salon Warsaw ’82 – Gold Medal
Sopot Portrait Sculpture Triennial ’86 – Silver Medal
6th Biennale of Small Forms of Sculpture Poznan ’86 – Gold Medal
1st International Biennale of Unique Medals Warsaw ’88 – First Prize, VII Biennial of Small Forms of Sculpture Poznań ’89 – Grand Prix
V Winter Salon Warsaw ’89 – Grand Prix

 

FR:
PROF. PIOTR GAWRON (né en 1943)
En 1943, il est diplômé de l’École Supérieure des Arts, Zakopane. Dans les années 1966-1972, il a étudié au département de sculpture de l’Académie des Beaux-Arts de Varsovie, aux laboratoires de Zofia Demkowska et Tadeusz Lodziany. A étudié à l’Académie des Beaux-Arts de Varsovie a obtenu son diplôme en 1972 avec des honneurs. Après avoir obtenu son diplôme en 1973, il est professeur au département de sculpture. En 1994, il obtient le titre de professeur. Depuis 2002, il dirige un atelier de sculpture. Son activité artistique se concentre sur le portrait et le médaillon.

FOGTT ANDRZEJ

PL:
ANDRZEJ FOGTT (ur. 1950)
W 1974 ukończył poznańską PWSSP, na której studiował w pracowniach Z. Kępińskiego i M. Abakanowicz. Początkowo jego sztukę zaliczano do “nowej figuracji”, później jednak artysta stworzył swój indywidualny język malarski. W 1984 r zdobył Grand Prix na Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie. Wtedy też reprezentował polską sztukę na Biennale w Wenecji. W 1989 stworzył projekt “Wieży Jedności Europejskiej”, mającej być światowym centrum organizacji zajmujących się pomocą humanitarną. W 2009 r. został odznaczony medalem Gloria Artis.
Brał udział w licznych wystawach m.in.: laureat VIII Festiwalu Sztuki w Zachęcie w 1979r., brał udział w wystawach Polską Sztukę Współczesną w Londynie w 1987r., w Maneżu w Moskwie1987r., w Berlinie, w Arras we Francji 2007r, Polskiej Sztuki XX Wieku w Muzeum Narodowym we Wrocławiu w 1989r. Prezentował prace w licznych wystawach indywidualnych m.in. w Narodowej Galerii Sztuki “Zachęta”.
Prace w zbiorach:
Muzeum Narodowego w Szczecinie, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Narodowego w Kielcach, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego w Pradze, Muzeum Puszkina w Moskwie, Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze, Muzeum Środkowego Nadodrza w Świdnicy, Muzeum Okręgowego w Radomiu, Muzeum Etnograficznego w Chojnicach, Muzeum w Bielsku Białej, Pinakoteki w Szczecinie, Muzeum Śląskiego w Katowicach, BWA w Warszawie, Teatru Studio w Warszawie, Uniwersytetu Humboldta w Berlinie, Instytutu Polskiego w Paryżu.

 

ENG:
ANDRZEJ FOGTT (born in 1950)
He graduated from the PWSSP in Poznań in 1974 where he studied in the studios of prof. Z.Kępiński and M. Abakanowicz. Initially, his art was considered to be “new figuration”, but later, he developed his own individual artistic language. His paintings are covered with colorful expressive spots and create an illusion of three-dimensional. In 1984, Fogtt won the Grand Prix at the Festival of Polish Contemporary Painting in Szczecin. He then represented Polish art at the Venice Biennale in 1989. He created a remarcable project titled “Tower of European unity”, to be a world center of organizations dealing with humanitarian aid.

 

FR:
ANDRZEJ FOGTT (né en 1950 )
Études à l’Ecole Nationale Supérieure des Arts Plastiques à Poznań dans les ateliers de prof. Z. Kępiński et de M. Abakanowicz. Diplôme en 1974. Premièrement son art a été considéré comme une partie de « la nouvelle figuration », puis l’artiste a créé son propre style d’expression dans la peinture. En 1984 il a reçu le Grand Prix du Festival de la Peinture Contemporaine Polonaise à Szczecin. La même année il a représenté l’art polonais pendant le Biennale à Venice. En 1989 il a créé un projet de la „Tour de l’Unité Européenne”, prévu comme le centre des organisations de l’aide humanitaire.

FIJAŁKOWSKI STANISŁAW

PL:
STANISŁAW FIJAŁKOWSKI (ur. 1922 na Wołyniu)
W latach 1944-45 przebywał na przymusowych robotach w Królewcu. W latach 1946-1951 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi w pracowniach Władysława Strzemińskiego i Stefana Wegnera. Dyplom pod kierunkiem Ludwika Tyrowicza. W latach 1947-1993 pracował w łodzkiej PWSSP, w 1983 objął stanowisko profesora.
Stanisław Fijałkowski reprezentował Polskę na Biennale w Sao Paulo (1969) i na Biennale w Wenecji (1972). W roku 1977 wyróżniono go Nagrodą Krytyki Artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida, a w 1990 został uhonorowany prestiżową Nagrodą im. Jana Cybisa.
Stanisław Fijałkowski jest członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Drzeworytników XYLON. W latach 1974-1979 był wiceprezesem Polskiego Komitetu AIAP (Association Internationale des Arts Plastiques). Należy do Europejskiej Akademii Nauk i Sztuk w Salzburgu oraz do Belgijskiej Królewskiej Akademii Nauki, Literatury i Sztuk Pięknych w Brukseli.

 

ENG:
STANISŁAW FIJAŁKOWSKI (born in 1922)
Polish painter and graphic artist, doctor honoris causa of the Academy of Fine Arts in Lodz.
In 1944-45 he was forced to work in Königsberg. Between 1946 and 1951 he studied at the Academy of Fine Arts in Lodz in the studios of prof. Władysław Strzeminski and Stefan Wegner. He received his diploma under the guidance of Ludwik Tyrowicz. After graduation, he worked at the Lodz Academy of Fine Arts and in 1983, he was appointed professor.
Stanislaw Fijałkowski represented Poland at the Sao Paulo Biennale (1969) and the Venice Biennale (1972). In 1977, he received Cyprian Norwid Award, and in 1990 was awarded the prestigious Jan Cybis Prize. He is a member of international association XYLON. He also belongs to the European Academy of Science and Art in Salzburg and the Belgian Royal Academy of Science, Literature and Fine Art in Brussels.

 

FR:
STANISŁAW FIJAŁKOWSKI (né en 1922)
Dans les années 1944-45 il a fait des travaux obligatoires à Królewiec. Dans les années 1946-1951 il a étudié à l’Ecole Nationale Supérieur des Beaux-Arts (PWSSP) à Łódź dans les ateliers de Władysław Strzemiński et de Stefan Wegner. Diplôme chez Ludwik Tyrowicz. Dans les années 1947-1993 il a travaillé dans PWSSP à Łódź, en 1983 il est nommé professeur.
Stanisław Fijałkowski a représenté la Pologne au Biennale à Sao Paulo (1969) et au Biennale à Venice (1972). En 1977 il a reçu le Prix de la Critique Artistique de Cyprian Kamil Norwid et en 1990 un prix prestigieux de Jan Cybis. Il est membre d’ Association Internationale des Graveurs sur le bois XYLON. Dans les années 1974-1979 il a été co-président de l’Association Internationale des Arts Plastiques. Il est également un membre de l’Académie Européen des Arts et des Science à Salzburg et de l’Académie Royal Belge des Sciences, de la Littérature et des Beaux-Arts à Bruxelles.

FALENDER BARBARA

PL:
BARBARA FALENDER (ur. 1947)
Rzeźbiarka. Studiowała na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem prof. B. Chmielewskiego oraz J. Jarnuszkiewicza. Dyplom w 1972 roku. Artystka pracuje w kamieniu, brązie, epoksydzie oraz w porcelanie. Jej prace znajdują się w licznych zbiorach muzealnych, m.in. w Muzeum Sztuki w Łodzi.

 

ENG:
BARBARA FALENDER (born in 1947)
From 1966 she studied at the Sculpture Faculty of the Warsaw Academy of Fine Arts under Jerzy Jarnuszkiewicz, graduating in 1972 with a honours degree. As well as sculpting in stone, bronze, epoxy resin and china, she also practices drawing and photography.

 

FR:
BARBARA FALENDER (né 1947)
Sculpteur. Elle a étudié sur le le Faculté de la Sculpture à l’Académie des Beaux-Arts à Varsovie chez professeur B. Chmielewski et J. Jarnuszkiewicz. Diplôme en 1972. L’artiste travaille dans le pierre, dans le bronze, dans epoxyde et dans la porcelaine. Ses oeuvres se trouvent dans nombreux collections des musées, entre outre, dans le Musée d’Art à Łódź.

FAŁAT ANTONI

PL:
ANTONI FAŁAT (ur. 1942 w Warszawie)
Artysta malarz. Twórca i rektor Europejskiej Akademii Sztuk. Studia na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom z wyróżnieniem w roku 1969 w pracowni Aleksandra Kobzdeja. Współzałożyciel Grupy „Aut” (Aut Pictura Aut Nihil). Inicjator ruchu artystycznego „O poprawę”. Brał udział w Festiwalach Malarstwa Polskiego w Szczecinie (1970, 1974, 1978, 1980), w Festiwalach Sztuk Pięknych w warszawskiej Zachęcie (1970, 1972, 1974). W latach 80-tych uczestniczył w ruchu kultury niezależnej. W latach 1992-96 był członkiem Rady Kultury przy Prezydencie RP. W 1997 roku otrzymał Medal Komisji Edukacji Narodowej. Laureat Złotego Medalu na III Festiwalu Sztuk Pięknych Zachęta oraz Złotego Medalu Bielskiej Jesieni. W roku 2005 prezentacja malarstwa w ONZ w Genewie. Prace w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Krakowie, Gdańsku, Galerii Zachęta, Muzeum w Gandawie, Muzeum Puszkina oraz Instytucie Sztuki w Moskwie. Współpracuje z Galerią Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.
Obraz Antoniego Fałata pod tytułem “Koniec wieku, koniec Europy” został zaprezentowany na otwartej 27 czerwca 2005 roku międzynarodowej wystawie zorganizowanej w ramach obchodów 60-lecia Organizacji Narodów Zjednoczonych w Genewie. W latach 80-tych Antoni Fałat namalował obraz przedstawiający dwie postaci kobiece odwrócone od siebie, a w pewnym sensie tworzące jedną całość. Obraz ten zatytułowany był “Dwie Europy”, co przynosiło czytelne skojarzenie z podziałem Europy. Powstały po latach obraz “Koniec wieku, koniec Europy” przedstawia dwie kobiety zwrócone do siebie, jak połączona Europa.

 

ENG:

ANTONI FAŁAT (born in 1942)
Polish painter and graphic artist. He studied at the Academy of Fine Arts in Warsaw.
He graduated with honors in 1969 in the atelier of Alexander Kobzdej.
Co-founder of the Group “Aut” (Aut Aut Nihil Pictura).
The initiator of the artistic movement “O poprawę” (For improvement).
In the 1980s, he participated in the independent cultural movement.
In 1992-96, he was a member of the Council of Culture of the President of the Republic of Poland.
In 1992, he founded the European Academy of Arts in Warsaw.
In 1997 he was awarded the Medal of the National Commission of Education. In 2005,
his paintings were exhibited at the United Nations in Geneva and in 2017 – in the European Parliament in Brussels. Shortlisted fro Norwid Prize in Fine Arts in 2018. .

Fałat’s art (…) is associated with the movement of ‘new figuration’, is also related closely to pop-art. (source: ‘The Encyclopedia of Polish Art’ by ‘Kluszczyński’ Publishing House)

Works in the collections of the National Museum in Warsaw, Krakow, Gdansk, Torun, Bydgoszcz, Zachęta Gallery, in Museum voor Schone Kunsten in Gent, the Pushkin Museum and the Art Institute in Moscow.
Exhibits at Gallery Katarzyna Napiórkowska

 

FR:
ANTONI FAŁAT (né en 1942)
Peintre polonais. En 1969, il a obtenu son diplôme de l’Académie de Beaux Arts de Varsovie dans l’atelier de A. Kobzdej. Un an plus tard, il a fondé le groupe varsovien « Aut » (Aut Pictura Aut Nihil) dont le programme insistait sur : « le style polonais, la figuration polonaise, l’exotique polonaise ».
Initiateur du mouvement artistique “O poprawę » (Pour l`amelioration). Il a participé dans les festivals de la peinture polonaise de Szczecin (1970, 1974, 1978, 1980), les Festivals des Beaux-Arts à Varsovie – Zachęta (1970, 1972, 1974). Dans les années 80, il a participé dans le mouvement culturel indépendant. Entre 1992 et 1996, il était membre du Conseil de la Culture du Président Polonais. En 1997, il a reçu la médaille de la Commission nationale de l’éducation. Médaillé d’or lors de la troisième Festival de Beaux Arts – Zachęta et la Médaille d’or de Bielska Jesień. En 2005, ses tableaux étaient exposés à l’Organisation des Nations Unies à Genève. En 1992, il est devenu recteur d’une académie privée – l’Académie Européenne des Arts de Varsovie. Les photographies de famille d’Antoni Fałat lui servent souvent de modèle pour ses tableaux. Les couleurs « photographiques » (noir, blanc, gris) y dominent, enrichies parfois d’un peu de vert ou d’ultramarine. Une grande partie de ses travaux est thématiquement liée à la réalité polonaise : le cycle « les Portraits Polonais » ou « La Pologne des Pharaons ».

Ses oeuvres se trouvent dans les collections du Musée National de Varsovie, Cracovie, Gdansk, Galerie Zachęta, le musée de Gand, le Musée Pouchkine et l’Art Institute de Moscou. Il expose dans la Galerie Katarzyna Napiorkowska Napiorkowska.

EIDRIGEVICIUS STASYS

PL:
STASYS EIDRIGEVICIUS (ur. 1949)
Grafik, malarz, twórca ekslibrisów, ilustrator pochodzący z Litwy. Studiował w Instytucie Sztuk Pięknych w Wilnie.. W latach 1964-68 uczęszczał do Szkoły Rzemiosł Artystycznych w Kownie, gdzie uczył się na wydziale artystycznego projektowania wyrobów ze skóry. Dyplom z wyróżnieniem otrzymał za okładki książkowe ze skóry. Studia artystyczne na wydziale malarstwa i grafiki rozpoczął w 1968 roku w Instytucie Sztuk Pięknych w Wilnie (dyplom w 1973 roku). Od 1980 roku mieszka w Warszawie.
Artysta zdobył wiele nagród na międzynarodowych wystawach i konkursach m.in. na Międzynarodowym Biennale Exlibrisu Współczesnego w Malborku (1973, 1975), Interexlibris we Frederikshavn (1979-82), Międzynarodowej Wystawie Ilustracji dla Dzieci w Bratysławie (1979, 1981). W 1981 roku ilustrowana przez niego książka Król Kruków otrzymała nagrodę Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek jako najpiękniejsza książka roku. Za ilustracje dla dzieci artysta otrzymał w 1984 roku Nagrodę Prezesa Rady Ministrów, a w 1986 Grand Prix na Międzynarodowym Konkursie na Ilustrację Książkową dla dzieci w Barcelonie. W 1988 roku przyznano artyście nagrodę Amerykańskiej Krytyki Filmowej za plakat do filmu Andrzeja Kijowskiego Maskarada, a w Warszawie otrzymał Nagrodę im. Cypriana K. Norwida. W 1994 roku tygodnik “Polityka” przyznała artyście “Paszport” za całokształt twórczości. W 1999 roku Stasys otrzymał Złoty Medal na Polskim Biennale Plakatu w Katowicach. W 2000 roku artysta został uhonorowany litewskim Orderem Giedymina, zaś w 2001 roku litewską narodową nagrodą w dziedzinie sztuki.
Prace Stasysa Eidrigeviciusa znajdują się w zbiorach Muzeów Narodowych w Warszawie, Wrocławiu, Poznaniu i Szczecinie, British Museum w Londynie, Museum of Modern Art w Nowym Jorku, National Library w Waszyngtonie, Creation Gallery w Tokio, Muzeum Watykańskim w Rzymie.
W 1994 roku powstał film Andrzeja Papuzińskiego zatytułowany Siedem misteriów według Stasysa (Kamień, Wahadło, Pragnienie, Głód, Labirynt, Nadzieja, Wyzwolenie). W 1993 roku Eidrigevicius zadebiutował na scenie Teatru Studio w Warszawie utworem Biały jeleń, który sam wyreżyserował, zagrał w nim, wykonał scenografię, kostiumy i maski. Indywidualnym wystawom artysty towarzyszą często performance wykonywane podczas wernisażu. Stasys pokrywa ściany niewielkimi rysunkami, które następnie zmywa, podkreślając akcyjną i ulotną naturę sztuki. W 2008 roku w Teatrze Starym w Krakowie wystawiono sztukę Terezin, do której scenografię zaprojektował Stasys.
W 2010 został odznaczony Srebrnym Medalem “Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

 

ENG:
STASYS EIDRIGEVICIUS (born in 1949)
A Lithuanian-Polish painter, illustrator and graphic artist. He studied at the Fine Arts Institute in Vilnius. Since 1980 he has lived and worked in Poland. He creates exlibrises, book illustrations, posters and other. His art is has gained recognition in Poland and abroad. Since 1985 a significant part of his art constitute pastel painting. In the 90s he returned to oil painting. His art is situated on the borderline of metaphor, surrealism and fantasy. Works by Stasys Eidrigevicius are to be found in many private and public collections, including National Museum in Warsaw, British Museum in London, Museum of Modern Art in New York, National Library in Washington, Vatican Museums in Rome and Creation Callery in Tokyo. In 2010 he was awarded the Silver Medal for Merit to Culture – Gloria Artis.

 

FR:
STASYS EIDRIGEVICIUS (né en 1949)
Graphiste, peintre, illustrateur provenant de la Lithuanie. Il a étudié à l’Institut des Beaux-Arts à Vilnus. En 1980 il s’est installé en Pologne. Il crée des ex-libris, des illustrations pour les livres, des affiches. Son œuvre graphique est très bien reconnu en Pologne et dans le monde entier. Dès 1985 la peinture de pastel constitue une partie importante de sa création artistique. Dans les années 90 il est revenu, pour la première fois dès la fin de ses études, à la peinture à l’huile. Ses œuvres peuvent etre situées à la frontière entre la métaphore, le surréalisme et la fantastique. Elle se trouvent dans de nombreuses collections privées et publiques, y compris Musée National de Varsovie, British Museum de Londres, Musée d’Art Moderne de New York, la Bibliothèque nationale à Washington, Musées du Vatican à Rome et Galerie Création à Tokyo. En 2010, il a reçu la médaille d’argent du Mérite culturel polonais Gloria Artis.

DWURNIK EDWARD

PL:
EDWARD DWURNIK (ur. 1943, zm. 2018)
Malarz, rysownik i grafik. Studiował w latach 1963-1970 na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni Krystyny Łady-Studnickiej. Przez 3 lata studiował rzeźbę. W 1992 roku został laureatem prestiżowej nagrody Fundacji Coutts & Co w Zurychu. Został nagrodzony m.in.: Nagrodą Kulturalną “Solidarności” (1983), Nouvelle Biennale de Paris (1985), nagrodą Olimpiady Sztuki w Seulu (1988) i Nagrodą Fundacji Sztuki Współczesnej (1992).
W 1965 roku rozpoczął niezależny od toku studiów cykl rysunków i akwarel, a od 1966 obrazów olejnych “Podróże autostopem” – charakterystyczne widoki miast z lotu ptaka (kontynuowany do dziś).
Poza malarstwem Dwurnik uprawia grafikę i rysunek (zarówno autonomiczne serie jak i ilustracje). Lubi projektować monumentalne kompozycje malarskie w przestrzeni publicznej. Stworzył rysunki i gwasze do filmów animowanych “Warzywniak,360 stopni” (2007r.) oraz “Oaza” (2009r.) w reżyserii Andrzeja Barańskiego. Powstalo kilka filmow dokumentalnych o tworczosci artysty, m.in: “Owoce Ziemi” (1977), “Portret z natury” (1984) i “Polska Nike” (1987) w rezyserii Andrzeja Szczygla oraz “Podroze Edwarda Dwurnika” (1995) Grazyny Banaszkiewicz. W 2011 roku powstal album ze wszystkimi reprodukcjami cyklu Sportowcy.
Prace w zbiorach: Albertina, Wiedeń; S.M.A.K. Stedelijk Museum voor Actuele Kunst, Gent, Belgia; Alvar Aalto Museum, Jyväskyla, Finlandia; Van Abbemuseum, Eindhoven, Holandia; Gemäldegalerie Neue Meister Albertinum, Drezno; Museum Junge Kunst, Frankfurt/Oder; Kunsthalle zu Kiel der Christian-Albrechts-Universitat, Kilonia; Museum Ludwig, Kolonia; Württembergischer Kunstverein, Stuttgart; Museum Villa Haiss, Zell a.H., Niemcy; Slovak National Gallery, Bratysława, Słowacja; Schaulager, Bazylea, Szwajcaria; Cleveland County Museum; Hirshhorn Museum and Sculpture Garden, Waszyngton, USA.

 

ENG:
EDWARD DWURNIK (born in 1943, d. 2018)
Painter, illustrator, graphic artist. In 1963-70 he studied painting, graphic arts and sculpture at the Warsaw Academy of Fine Arts. In 1965, independently of his course of studies, he began his drawings and watercolour series. The year 1966 marks the birth of his “Hitch-hiking” (Podróże autostopem) series, distinctive birds eye view cityscapes, which he has been painting until today. Dwurnik created many cycles of paintings – for example “Sportsmen”/“Sportowcy” (1972-1978).
Apart from painting Dwurnik pursues and practices drawing and graphic arts creating independent series as well as illustrations. The artist enjoys designing monumental painted compositions which transforme the public space. In 2007 he created drawings and gouaches for “Grocery shop, 360 degrees” (“Warzywniak, 360 stopni”), an animated film by Andrzej Barański. His works are to be found in private and public collections around the world.
Edward Dwurnik is considered to be one of the most recognizable Polish contemporary artists. He was awarded with the prestigious award founded by Coutts & Co Foundation in Zurich (1992).
His works are ion the prestigious collections such as: Albertina, Wien; S.M.A.K. Stedelijk Museum voor Actuele Kunst, Gent, Belgium; Alvar Aalto Museum, Jyväskyla, Finland; Van Abbemuseum, Eindhoven, The Netherlands; Gemäldegalerie Neue Meister Albertinum, Dresden; Museum Junge Kunst, Frankfurt/Oder; Kunsthalle zu Kiel der Christian-Albrechts-Universitat, Kiln; Museum Ludwig, Koln; Württembergischer Kunstverein, Stuttgart; Museum Villa Haiss, Zell a.H., Germany; Slovak National Gallery, Bratyslava, Slovakia; Schaulager, Basel, Switzerland; Cleveland County Museum; Hirshhorn Museum and Sculpture Garden, Washington, USA.

 

FR:
EDWARD DWURNIK (né en 1943, mort en 2018)
Peintre, dessinateur et graphiste. Il a étudié dans les années 1963-1970 à la Faculté de la Peinture à l’Académie des Beaux-Arts à Varsovie dans l’atelier de Krystyna Łada-Studnicka. Pendant 3 ans, il a étudié la sculpture. En 1992 il a été nommé lauréat d’un prix prestigieux de la Fondation Coutts & Co à Zurych. Il a reçu entre autres Le Prix Culturel de “Solidarność” (1983), de Nouvelle Biennale de Paris (1985), prix de l’Olympiade de Seul (1988) et le prix de la Fondation de l’Art Contemporain (1992).
Ses oeuvres se trouvent dans les collections : Albertina, Vienne; S.M.A.K. Stedelijk Museum voor Actuele Kunst, Gent, Belgique; Alvar Aalto Museum, Jyväskyla, Finlande; Van Abbemuseum, Eindhoven, Hollande; Gemäldegalerie Neue Meister Albertinum, Drezno; Museum Junge Kunst, Frankfurt/Oder; Kunsthalle zu Kiel der Christian-Albrechts-Universitat, Kilonia; Museum Ludwig, Cologne; Württembergischer Kunstverein, Stuttgart; Museum Villa Haiss, Zell a.H., Allemagne; Slovak National Gallery, Bratyslava, Slovaquie; Schaulager, Bazylea, Suisse; Cleveland County Museum; Hirshhorn Museum and Sculpture Garden, Washington, Etats-Unis.
Il est une des personnalités les plus reconnues dans l’art polonais contemporain.C`est un de rares artistes polonais qui ont connu un succès international avant la transformation (entre outre il a participé à “documenta 7” a Kassel en 1982). Il est reconnu à la fois par la critique artistique et par les collectionneurs des oeuvres d’art.

DUDZIŃSKI ANDRZEJ

PL:
ANDRZEJ DUDZIŃSKI (ur. 1945)
Grafik, malarz, autor plakatów. Studiował na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem profesora Henryka Tomaszewskiego. Swoje rysunki publikował między innymi w tygodniku “Szpilki” oraz w “Tygodniku Powszechnym”. W 1977 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie nawiązał współpracę z redakcjami pism “New York Times”, “Newsweek”, “Rolling Stone”, “Vanity Fair”, “Time” i “The Washington Post”, zdobywając sławę jako znakomity ilustrator i satyryk.

 

ENG:
ANDRZEJ DUDZIŃSKI (born in 1945)
Graphic artist, painter, author of posters. He studied at the Faculty of Graphic Arts at the Academy of Fine Arts in Warsaw under prof. Henryk Tomaszewski. His drawings were published in newspapers and magazines, among others, “Szpilki” and “Tygodnik Powszechny”. In 1977 he emigrated to the United States where he has cooperated with “New York Times”, “Newsweek”, “Rolling Stone”, “Vanity Fair”, “Time”, “The Washington Post”, gaining a reputation as an excellent illustrator and satirist.

 

FR:
ANDRZEJ DUDZIŃSKI (né en 1945)
Graphiste, peintre, auteur des affiches. Il a étudié à la Faculté de Graphisme à l’Académie des Beaux-Arts à Varsovie sous professeur Henryk Tomaszewski. Il a publié ses dessins entre outre dans l’hebdomadaire “Szpilki” et dans “Tygodnik Powszechny”. En 1977 il est parti aux Etats-Unis où il a commencé la collaboration avec les rédactions de la presse : “New York Times”, “Newsweek”, “Rolling Stone”, “Vanity Fair”, “Time” et “The Washington Post”, gagnant la popularité comme un illustrateur et satiricien parfait.

GIEROWSKI STEFAN

PL:
STEFAN GIEROWSKI (ur. 1925)
Malarz, abstrakcjonista. Studiował na ASP w Krakowie u Zbigniewa Pronaszki i Karola Frycza. Od 1976 jest profesorem ASP w Warszawie. Od 1949 mieszka i pracuje w Warszawie. Początkowo uprawiał malarstwo figuratywne, przechodząc później do abstrakcji. Nie nadaje swoim pracom tytułów, lecz nazywa je „Obrazami” i numeruje cyframi rzymskimi. Jego obrazy inspirowane są abstrakcją typu informel oraz sztuką postkonstruktywistyczną, ale nie da się ich w pełni zakwalifikować do któregoś z tych stylów. Określa się go również mianem kontynuatora szkoły koloryzmu, dzięki wyszukanej grze faktur i kolorów. W latach 60. jego prace przybliżyły się do kierunków wizualistycznych, w latach 70. natomiast większą uwagę poświęcał wzajemnemu oddziaływaniu pól barwnych. W latach 80. doszło do tego poszukiwanie form artystycznych, które mogłyby spełniać w jego pracach funkcje pojęć werbalnych „Malowanie Dziesięciorga Przykazań” (1986). Z jego pracowni pochodzi wielu członków grupy artystycznej Gruppa. Jest laureatem Nagrody im. Jana Cybisa przyznawanej za całokształt twórczości (1980) oraz Nagrody im. Kazimierza Ostrowskiego za wybitne osiągnięcia w dziedzinie malarstwa (2005).

 

ENG:
STEFAN GIEROWSKI (born in 1925)
Polish abstraction painter. He studied at the Academy of Fine Arts in Cracow under Zbigniew Pronaszko and Karol Frycz. Since 1976, he has been a professor at the Academy of Fine Arts in Warsaw. Initially, he practiced figurative painting, and later turned towards abstraction.
He never gives titles to his paintings – he just calls them “paintings” and numbers them with roman numerals. His paintings are inspired by abstraction, Art Informel and postconstructivism but they can not be fully qualified as representatives of one of these styles.
Gierowski is a laureate of many awards, among others, the Jan Cybis Award for his lifetime achievements (1980) and the Kazimierz Ostrowski Prize for outstanding achievements in the field of painting (2005).

 

FR:
STEFAN GIEROWSKI (né en 1925)
Peintre, abstractionniste. Il a étudié à l’Académie des Beaux-Arts à Cracovie chez Zbigniew Pronaszko et Karol Frycz. Dès 1976 il est professeur de l’Académie des Beaux-Arts à Varsovie. Dès 1949 il habite et travaille à Varsovie.
Premièrement il a pratiqué la peinture figurative, puis il a passé à l’abstraction. Il n’intitule pas ses oeuvres, mais il les appelle « Tableaux » et leur attribue des chiffres romaines. Ses tableaux sont inspirés par l’abstraction du type informel et par l’art post-constructivist, mais on ne peut pas les qualifiés pleinement à l’un de ces styles. Il est considéré comme le continuateur de l’école du colorisme grâce à son jeu recherché des factures et des couleurs.
Il est lauréat du Prix de Jan Cybis attribué pour la totalité de l’oeuvre (1980) et du Prix de Kazimierz Ostrowski pour les succès marquants dans le domaine de la peinture (2005).

DOMINIK TADEUSZ

PL:
TADEUSZ DOMINIK (1928-2014)
Uważany za jednego z najbardziej twórczych kontynuatorów koloryzmu polskiego, Dominik unowocześnił ten nurt i poszerzył jego formułę. Od 1965 artysta malował dynamiczne, ekspresyjne, bliskie abstrakcji kompozycje, liczne przeobrażenia barwnych ogrodów i pól.
Pochodził z ubogiej rodziny rolniczej. Mimo że nie miał możliwości rozwijania talentu artystycznego, malował do dziecka. W latach 1946-1951 studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom uzyskał w 1953 w pracowni prof. Jana Cybisa. Jeszcze przed jego otrzymaniem został asystentem w pracowni prof. Wacława Waśkowskiego na Wydziale Grafiki. W 1956 roku był uczestnikiem Biennale w Wenecji. Był stypendystą Rządu Francuskiego (1958-1959). W 1961 roku uczestniczył w ważnej wystaweie 15 Polish painters w MoMA w Nowym Jorku. W 1988 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Dwukrotnie, w latach 1971-1974 i 1987-1989, był dziekanem Wydziału Malarstwa ASP. W 1990 przeszedł na emeryturę.
Został pierwszym laureatem Nagrody im. J. Cybisa.
Bezpośrednio po studiach zajmował się grafiką, a od połowy lat 50. uprawia malarstwo i tkaninę artystyczną. Jego pierwsza wystawa indywidualna odbyła się w Zachęcie w 1957. Zagranicą zadebiutował pokazem prac na Biennale w 1956. Jego prace znajdują się w zbiorach Muzeów Narodowych: w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Wrocławiu, Szczecinie, a także w Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Museo de Bellas Artes w Caracas, Galerii Albertina w Wiedniu, Stedelijk Museum w Amsterdamie.

 

ENG:
TADEUSZ DOMINIK (b. 1928 – d. 2014)
is considered to be one of the most creative followers of Polish colourism who modernized and extended its formula. Since 1965, the artist painted a dynamic, expressive, nearly abstract compositions as well as numerous transformations of colorful gardens and fields.
Dominik studied at the Academy of Fine Arts in Warsaw, obtaining his diploma from the studio of Professor Jan Cybis in 1952. From 1951 to 1990 he taught at his alma mater, working his way up from the position of teaching assistant to full professor. In addition to painting, the artist produces prints, ceramics and decorative fabrics. He represented Poland at the Venice Art Biennale (1956) as well as in several dozen other important and highly prestigious exhibitions in Europe, the Americas and Asia. Notably in 1961 he participaten in an important exhibition ’15 Polish Painters” at MoMA in New York. Tadeusz Dominik was also the first winner of the prestigious Jan Cybis Prize.
Works in the collections of:
Museum of Modern Art in New York
Museo de Bellas Artes in Caracas
Collection Albertina in Wien
Stedelijk Museum in Amsterdam
National Museums in Warsaw, Cracow, Poznan, Wrocław, Szczecin.

 

FR:
TADEUSZ DOMINIK (1928- 2014)
Peintre et graphiste, professeur de l’Académie des Beaux-Arts à Varsovie. Il est consideré comme l’un de continuateurs les plus créatifs du colorisme polonais, qui a modernisé ce courant et a épanouit sa formule. Dominik a étudié à l’Académie des Beaux-Arts à Varsovie. Il a recu son diplome en 1952. Dès 1965 l’artiste a peint des compositions dynamiques, expressives, proche de l’abstraction, de nombreux transfigurations des champs et des jardins pleins des couleurs. Il crée des gravures sur bois et des monotypies . Il est premier lauréat du Prix de J. Cybis. En 1956, il a représenté Pologne à Biennale de Venice. En 1961 il participait dans une de plus importantes expositions de l`art polonais au XXe siècle : 15 Polish Painters à MoMA à New York.
Ses oeuvres de trouvent dans les collections de:
Musée d’Art Moderne de New York
Museo de Bellas Artes à Caracas
Collection Albertina à Vienne
Stedelijk Museum d’Amsterdam
Musées nationaux à Varsovie, Cracovie, Poznan, Wroclaw, Szczecin.

DOBKOWSKI JAN

PL:
JAN DOBKOWSKI (ur. 1942)
Malarz, rysownik, twórca kompozycji przestrzennych. Studiował na ASP w Warszawie. Założył wraz z J. Zielińskim Grupę NEO-NEO-NEO działającą w latach 1965-70. Początkowo, pozostawał pod wpływem pop-artu, następnie malował obrazy o tematyce erotycznej, operując dużymi bezwalorowymi płaszczyznami obwiedzionymi dekoracyjną, secesyjną linią. Konsekwencją powstania dwubarwnych, czerwono-zielonych dzieł było “wycięcie” figur z tła i powstanie kompozycji przestrzennych. W latach 80. malował obrazy o tematyce religijnej i patriotycznej.
(wg. “Encyklopedii Sztuki Polskiej” wydawnictwa “Kluszczyński”)

 

ENG:
JAN DOBKOWSKI (born in 1942)
Painter, drawer, creator of spatial compositions. He studied at the Academy of Fine Arts in Warsaw. Together with J. Zieliński he founded the NEO-NEO-NEO Group, which was active in the years 1965-70. At first, Dobkowski remained under the influence of pop-art, then he created erotic paintings, operating with large plain surfaces finished up with decorative, nouveau line. The consequence of painting two-color, red-green works was a ‘cut-out’ of the figures out of the background and the creation of spatial compositions. In the eighties Dobkowski canvases concerned religious and patriotic themes. (source: ‘The Encyclopedia of Polish Art’ by ‘Kluszczyński’ Publishing House.)

 

FR:
JAN DOBKOWSKI (né en 1942)
Artiste polonais; peintre, dessinateur, désigner.Il a étudié la peinture sous prof. Jan Cybis à l’Académie des Beaux-Arts de Varsovie (1962-1968). D’abord, son art était inflencée par pop-art, puis il peignait des tableaux érotiques. Ensuite, dans les années 1980, des thèmes religieux et patriotiques constituaient les sujets principaux de ses oeuvres.

DEL DEBBIO GIUSEPPE

PL:
GIUSEPPE DEL DEBBIO
Profesor Akademii Sztuk Pięknych we Florencji. Zafascynowany sztuką Etrusków. Tworzy rzeźby z marmuru, brązu, gesso. Swoje prace wystawiał między innymi na głośnej wystawie Florencka Plejada.

 

ENG:
GIUSEPPE DEL DEBBIO
Professor at the Academy of Fine Arts in Florence, Italy. He is fascinated with the Etruscan art which has become his main inspiration. He creates sculptures in bronze, marble, gesso. His works were exhibited, among others, at the famous Florentine Pleiade exhibition.

 

FR:
GIUSEPPE DEL DEBBIO
Professeur de l’Académie des Beaux-Arts à Florence. Il est fasciné par l’art étrusque qui est devenue son principal inspiration. Il crée des sculptures en bronze, marbre, gesso. Ses œuvres ont été exposées, entre autres, à la célèbre exposition – Pléiade Florentine.

CZECZOT ANDRZEJ

PL:
ANDRZEJ CZECZOT (ur.1933, zm.2012)
Polski grafik i twórca filmów animowanych. Najbardziej znany jako autor rysunków satyrycznych i klasycznych filmów animowanych, ważnym obszarem jego twórczości jest również projektowanie grafiki użytkowej (plakaty, afisze, okładki i ilustracje książkowe). Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (studiował w Katowicach na Wydziale Grafiki, filii krakowskiej ASP; dyplom w 1957). Rysował w regionalnym piśmie „Solidarność Zagłębia” i tam regularnie narażał się I sekretarzowi KW i innym. Internowany w czasie stanu wojennego. Od 1982 do 1997 mieszkał i pracował w USA. W PRL publikował rysunki w wielu tytułach m.in. w niemieckim Pardon oraz amekykańskim The New Yorker. W czasie emigracji jego rysunki zamieszczały także The New York Times i Wall Street Journal.
W 2002 zrealizował pełnometrażowy film animowany Eden, za który otrzymał Nagrodę Dodatkową Jury na 27 Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. 15 grudnia 2008 z rąk Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdana Zdrojewskiego odebrał Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

 

ENG:
ANDRZEJ CZECZOT (b.1933-d.2012)
Czeczot was best known for his illustrations and works of graphic design for prestigious Polish publications Polityka, Polska, Ty I Ja, Literatura and more. He graduated from the Academy of Fine Arts in Kraków (studying at the academy’s Katowice campus) and debuted in 1956 as a caricaturist for “Szpilka” and expanded his work to include film animations. In 1972 he received the Special Prize at the 2nd Biennale Festival of the Applied Graphics in Brno for his illustrations for book “The Good Soldier Schweick” and received the Golden Pin (Złota Szpilka) for excellence in illustration.
He was interned in 1981 as part of the government’s roundups of intellectuals and artists upon the enforcement of Martial Law. He left Poland not long after his release in 1982 and continued his work in the United States, first working for the Polish newspaper Nowy Dziennik and later for the New York Times, Wall Street Journal and The New Yorker. He returned to Poland in the 1990s and contributed to the Polityka.
In 2002 he produced a feature-length animated film titled Eden, an ironic fairy tale about the state of contemporary culture, which won him a special jury award at the 27th International Film Festival in Gdynia. Over his lifetime he made over 30 short animated films, illustrated over 200 books and designed over 450 book covers. Some of his New Yorker covers are available for sale from the Conde Nast collection.

 

FR:
ANDRZEJ CZECZOT (né en1933, mort en 2012)
Artiste polonais, graphiste et auteur de films d’animation. Il est connu pour ses dessins satiriques et caricatures.
Il a étudié a l’Académie des Beaux-Arts a Cracovie. De 1982 à 1997, il a vécu et travaillé aux Etats-Unis. Pendant le PRL ses dessins ont été publiés dans plusieurs magazines, y compris americain The New Yorker, The New York Times et Wall Street Journal. Le 15 décembre 2008 a reçu la médaille d’or «Gloria Artis» du Bogdan Zdrojewski – ministre de la Culture et du Patrimoine national.

CZAPLIŃSKI CZESŁAW

PL:
CZESŁAW CZAPLIŃSKI (ur. 1953)
Artysta fotograf, dziennikarz i autor filmów dokumentalnych. Od roku 1979 mieszka w Nowym Jorku i Warszawie. Autor i współautor ponad 30 albumów i książek, miał ponad 100 wystaw fotograficznych, m.in. w Narodowej Galerii Sztuki „Zachęta” w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowym w Warszawie, Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie, a także w Nowym Jorku, Chicago, Nicei, Moskwie, Londynie, Monachium i Brukseli. W ciągu ponad 30 lat kariery fotografował najbardziej znane osobistości ze świata biznesu, kultury, polityki, sportu, wśród nich znajdziemy takie postacie, jak Muhammad Ali, Cindy Crawford, Oscar de la Renta, Umberto Eco, Michael Jackson, Calvin Klein, Jerzy Kosiński, Luciano Pavarotti, Paloma Picasso, Roman Polański, Isabella Rossellini czy Andy Warhol. Zdjęcia Czaplińskiego publikowane były na całym świecie, np. w pismach „The New York Times”, „Time”, „The Washington Post”, „Newsweek”, „Twój Styl”, „Viva”, „Rzeczpospolita”. Prace artysty znajdują się w zbiorach Library of Congress w Waszyngtonie, New York Public Library, Muzeum Narodowym w Warszawie i Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi i Bibliotece Narodowej w Warszawie.

 

ENG:
CZESŁAW CZAPLIŃSKI (born in 1953)
Artist photographer, journalist and documentary filmmaker, born in 1953 in Lodz. Since 1979 lives in New York and Warsaw.
He is an author and co-author over 30 albums and books, among others: „The Styka Family Saga” (1988), „Face to Face” (1991), „Art Photography – Portrait Photography” (2004), „ Transition Does Not” (2010), ” Portraits With History” (2012) .
During 40 years of his career he photographed some of the most well-known celebrities of bussiness, culture, politics, sport, among others: Muhammad Ali, Cindy Crawford, Oscar de la Renta, Umberto Eco, David Hockney, Michael Jackson, Calvin Klein, Jerzy Kosiński, Richard Nixon, Luciano Pavarotti, Roman Polański, Andy Warhol.
Czesław Czapliński’s works were published all over the world, among others: in „The New York Times”, „TIME”, „Vanity Fair”, „The Washington Post”, „Newsweek”, „Twój Styl”, „Viva”, „Rzeczpospolita”, „Wprost”.
He had more than 100 photographic exhibitions, among others: in the National Art Galery Zacheta in Warsaaw (1989, 1991), Art Museum in Lodz (1992), National Museum in Warsaw (1995, 2002, 2007), Mazowieckie Museum in Plock (2002, 2006, 2008, 2010, 2011), National Library in Warsaw (2000, 2001, 2005), The Royal Łazienki Museum in Warsaw (2010, 2011, 2012, 2013), and also in New York (1981, 2002, 2003, 2010, 2012), Chicago (1998), Nice (2000), Moscow (1997), London (2003), Munich (2010), Brussels (2011) and Lizbon (2013).
He was repeatedly awarded, among others: with Medal “Merit to Culture Gloria Artis”, Gold Medal of Association of Photography in Lodz, Ring of “Honorary Award of Polish Collectioners Hetman”, Gold Medal “For Photographic Work” Polish Republic Photoclub, Badge of Honour “BeneMerito”.

 

FR:
CZESŁAW CZAPLIŃSKI (né en 1953)
Artiste photographe, journaliste et documentariste, né en 1953 à Lodz. Depuis 1979, Il vit à New York et Varsovie.

Il est l’auteur et co-auteur de plus de 30 albums et livres, entre autres: «The Styka Family Saga »(1988), « Face to Face » (1991), “Art Photography – Portrait Photography” (2004), “Transition Does Not”(2010), « Portraits with History » (2012).
Au cours de 40 années de sa carrière, il a photographié des célébrités les plus connues de bussiness, la culture, la politique, le sport, entre autres: Muhammad Ali, Cindy Crawford, Oscar de la Renta, Umberto Eco, David Hockney, Michael Jackson, Calvin Klein , Jerzy Kosinski, Richard Nixon, Luciano Pavarotti, Roman Polanski, Andy Warhol.

CIEŚLEWICZ ROMAN

PL:
ROMAN CIEŚLEWICZ (1930-1996)
Wybitny polski artysta grafik, jeden z głównych przedstawicieli polskiej szkoły plakatu, mąż Aliny Szapocznikow.
Ukończył Szkołę Przemysłu Artystycznego we Lwowie, Liceum Plastyczne w Krakowie oraz Wydział Plakatu krakowskiej ASP.
W 1963 udał się na emigrację, szybko zyskując renomę. Był dyrektorem artystycznym tygodnika “Elle”, współpracował również z czasopismem “Vogue”.
Udekorował m.in. dekoracje gmachu parlamentu francuskiego dla uczczenia Rewolucji Francuskiej czy paryskiego ratusza z okazji 100. rocznicy urodzin generała Charles’a de Gaulle’a. Projektował również plakaty dla m.in. prestiżowych instytucji kulturalnych
Jego prace były wystawiane na dziesiątkach wystaw indywidualnych i zbiorowych na świecie.
Prace Cieślewicza znajdują się w kolekcjach instytucji takich jak Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Narodowe w Krakowie, Muzeum Narodowe w Poznaniu, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Plakatu w Wilanowie, Deutsches Plakat Museum w Museum Folkwang w Essen, Muzeum Plakatu w Lahti, Muzeum Plakatu w Paryżu, Muzeum Plakatu w Kolorado, Muzeum Plakatu w Bayreuth, Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Centre Georges Pompidou w Paryżu, Musée d’Arts Décoratifs w Paryżu, Stedelijk Museum w Amsterdamie, Library of Congress w USA, Fagersta Stadsbibliotek w Sztokholmie oraz licznych kolekcjach prywatnych.

 

ENG:
ROMAN CIEŚLEWICZ (1930-1996)
An outstanding Polish graphic artist, one of the main representatives of the Polish poster school, the husband of Alina Szapocznikow.
He graduated from the School of Art Industry in Lviv, Art High School in Krakow and the Poster Department of the Academy of Fine Arts in Krakow.
In 1963 he went to emigrate, quickly gaining a reputation. He was the artistic director of the weekly “Elle”, he also collaborated with the magazine “Vogue”.
He decorated, among others decorations of the French parliament building to celebrate the French Revolution or the Paris City Hall on the occasion of the 100th anniversary of the birth of General Charles de Gaulle. He also designed posters for, among others prestigious cultural institutions
His works have been exhibited on dozens of individual and collective exhibitions in the world.
Cieślewicz’s works can be found in collections of institutions such as the National Museum in Warsaw, the National Museum in Krakow, the National Museum in Wrocław, the Museum of Art in Łódź, the Poster Museum in Wilanów, the Deutsches Poster Museum in the Museum Folkwang in Essen, Poster Museum in Lahti, Poster Museum in Paris, Poster Museum in Colorado, Poster Museum in Bayreuth, Museum of Modern Art in New York, Center Georges Pompidou in Paris, Musée d’Arts Décoratifs in Paris, Stedelijk Museum in Amsterdam, Library of Congress in USA , Fagersta Stadsbibliotek in Stockholm and numerous private collections.

 

FR:
ROMAN CIEŚLEWICZ (1930-1996)
Un artiste graphique polonais, l’un des principaux représentants de l’école des affiches polonaises, le mari d’Alina Szapocznikow.
Il est diplômé de l’école d’art de l’industrie de Lviv, du lycée d’art de Cracovie et du département des affiches de l’Académie des beaux-arts de Cracovie.
En 1963, il partit émigrer et acquit rapidement une réputation. Il était directeur artistique de l’hebdomadaire “Elle” et collaborait également avec le magazine “Vogue”.
Il a notamment décoré le Parlement français pour célébrer la Révolution française ou la mairie de Paris à l’occasion du 100e anniversaire de la naissance du général Charles de Gaulle. Il a également conçu des affiches, entre autres institutions culturelles prestigieuses
Ses œuvres ont été exposées dans des dizaines d’expositions individuelles et collectives dans le monde.
Les œuvres de Cieślewicz figurent dans des collections d’institutions telles que le Musée national de Varsovie, le Musée national de Cracovie, le Musée national de Wrocław, le Musée de l’art de Łódź, le Musée de l’affiche à Wilanów, le Musée de l’affiche Deutsches au Musée Folkwang. à Essen, Musée de l’affiche à Lahti, Musée de l’affiche à Paris, Musée de l’affiche au Colorado, Musée de l’affiche à Bayreuth, Musée d’art moderne à New York, Centre Georges Pompidou à Paris, Musée d’Arts Décoratifs à Paris, Musée Stedelijk à Amsterdam, Bibliothèque du Congrès aux États-Unis, Fagersta Stadsbibliotek à Stockholm et nombreuses collections privées.

AXER OTTO

PL:
OTTO AXER (ur. 1906, zm. 1983)
polski malarz, scenograf i pedagog. Studiował na Akademi Sztuk Pięknych w Krakowie, m.in. u Wojciecha Weissa. Po ukończeniu studiów w 1930 roku wyjechał na stypendium do Paryża. Po powrocie pracował jako scenograf w Warszawie, Łodzi, Krakowie i we Lwowie. Po wybuchu wojny trafił do getta warszawskiego, z którego udało mu się uciec. Po upadku powstania warszawskiego, w którym wziął udział, został skierowany do Stalagu XI-A Altengrabow i przebywał tam do końca II wojny światowej. W 1949 zamieszkał w Warszawie i rozpoczął współpracę z Teatrem Polskim. W 1979 został uhonorowany tytułem Zasłużonego Członka Związku Artystów Scen Polskich. Uprawiał malarstwo oraz grafikę.

 

ENG:
OTTO AXER (b.1906- d. 1983)
Polish painter, set designer, educator. He studied at the Academy of Fine Arts in Cracow, among others under Wojciech Weiss. After graduations he went on scholarship to Paris. When he came back he worked as a set designer in Warsaw, Łódź, Cracow and Lviv. During the World War II he was taken to Warsaw ghetto but he managed to escape. He took part in the Warsaw Uprising. When the Uprising failed, he was sent to Stalag XI-A Altengrabow and stayed there until the end of the war. In 1949 he settled down in Warsaw where he worked for the Polish Theatre. In 1979 he was awarded with the title of Distinguished Member of the Association of Polish Artists. He practiced painting and graphic arts.

 

FR:
OTTO AXER (né en 1906, mort en 1983)
Peintre polonais, scénographe, éducateur. Il a étudié à l’Académie des Beaux-Arts de Cracovie, entre autres sous Wojciech Weiss. Après ses études , il a complété une bourse à Paris.Quand il est revenu, il a travaillé comme scénographe à Varsovie, Lodz, Cracovie et Lviv. Pendant la Seconde Guerre mondiale, il a été emmené au ghetto de Varsovie, mais il a réussi à se échapper. Il a participé à l’Insurrection de Varsovie. Lorsque l’Insurrection a échoué, il a été envoyé au Stalag XI-A Altengrabow et y est resté jusqu’à la fin de la guerre. En 1949 il s’est installé à Varsovie où il a travaillé pour le théâtre polonais. En 1979, il a reçu le titre de membre éminent de l’Association des Artistes Polonais. Il a pratiqué la peinture et les arts graphiques.

ANTO MARIA

PL:
MARIA ANTO (ur. 1936, zm. 2007)
Studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowniach prof. Stefana Płużańskiego i prof. Michała Byliny – dyplom w 1962r. Ponad 60 wystaw indywidualnych w Polsce i na świecie, udział w ok. 250 wystawach zbiorowych. Jej silnie emocjonalnie i fantastyczne obrazy znajdują się krajowych i światowych kolekcjach, m.in. Muzeum Narodowym w Warszawie, w Galerii Zachęta w Warszawie czy Muzeum Karlsruhe, Muzeum Sztuki Współczesnej w Sztokholmie oraz wielu kolekcjach prywatnych na wszystkich kontynentach, dając świadectwo jej niezwykłego talentu i wrażliwości.

„Spotkanie z malarskim światem w obrazach Marii Anto jest dla mnie zawsze chwilą wielkich wzruszeń, podobnych jedynie emocjom, które budzi czytanie najpełniejszej poezji. Jednorożce, pegazy i tańczące anioły z obrazów uosabiają matkę sztuk – poezję z jej najwyższymi atrybutami – czystością, twórczym natchnieniem, efemerycznością. Ziemia, wbrew Kopernikowi zatrzymuje się w bezruchu, czas jak przed odkryciami starożytnych nie istnieje, obraz staje się autonomiczną rzeczywistością utrwaloną na płótnie, zamkniętym w ramy snem, którego przenikające się znaczenia, symbole z wielotysięcznej historii ludzkiego poszukiwania sensu przeplatają się gęsto jak malarskie płótno.”
Katarzyna Napiórkowska

 

ENG:
MARIA ANTO (b. 1936- d. 2007)
She studied in the Academy of Fine Arts in Warsaw in the ateliers of professor Stefan Płuzanski and professor Michal Bylina and graduated in 1962. Anto had over 60 individual exhibitions in Warsaw and abroad, and she participated in over 250 collective exhibitions. Her works are to be found in many museum and private collections in Poland and abroad.
“The encounter with the artistic world of Maria Anto pictures is always a moment of a deep emotional touch, resembling only the emotions evoked by the most beautiful poetry. Unicorns, pegasuses and dancing angels on her paintings make us think of poetry with its highest values – purity, inspiration, and fragility. The Earth stands still, the time does not exist and the picture becomes an autonomous reality of the canvas. It is a framed dream, which mixing meanings and symbols of the eons long human searching blend as threads of the canvas.” Katarzyna Napiorkowska

 

FR:
MARIA ANTO (née en 1936, morte en 2007)
Ell a étudiée à l’Académie des Beaux-Arts à Varsovie dans les ateliers de professeur Stefan Płużański et de professeur Michał Bylina, elle a reçu son diplôme en 1962. Plus que 60 expositions individuelles en Pologne et dans le monde entier, participation dans 250 expositions collectives. Ses œuvres se trouvent dans les musées et collections privées en Pologne et à l’étranger.
Katarzyna Napiórkowska sur l’œuvre de Maria Anto: « Le rencontre avec le monde picturale contenu dans les tableaux de Maria Anto est toujours pour moi un moment très émouvant, un moment qui est égal seulement aux émotions éveillées par la lecture de la poésie. Des licornes, des pégazes et les anges dansant de ses tableaux incarnent la mère des arts- la poésie avec ses attributs les plus importants, comme la pureté, l’inspiration artistique, son caractère éphémère. La Terre, contre la théorie de Kopernik s’arrête, immobile. Le temps n’existe pas; le tableau devient une réalité autonome, encadrée par la loagique du sommeil. Les significations et la recherche humaine du sens s’entrelacent d’une manière si épaisse comme le toile de peintre. »

AKERMANN JANUSZ

PL:
JANUSZ AKERMANN (ur.1957)
Studia w PWSSP w Gdańsku na Wydziale Malarstwa, Grafiki i Rzeźby, kierunek malarstwo w latach 1981-1985. Dyplom z malarstwa w roku 1985 w pracowni prof. K.Śramkiewicza – aneks – linoryt kolorowy. Od września 1985 pracownik PWSSP w Gdańsku, obecnie Akademia Sztuk Pięknych. W 2006 otrzymał tytuł profesora w zakresie sztuk pięknych. Od 2007 roku prowadzi pracownię Linorytu i Serigrafii w Katedrze Grafiki Warsztatowej na Wydziale Grafiki. Od 2008 Dziekan Wydziału Grafiki ASP w Gdańsku. Autor 87 wystaw indywidualnych, uczestnik ponad 400 wystaw zbiorowych w kraju i zagranicą. Wielokrotny stypendysta Ministerstwa Kultury i Sztuki. Otrzymał 23 nagrody i wyróżnienia o randze ogólnopolskiej i międzynarodowej.

 

ANG:
JANUSZ AKERMANN (born in 1957)
Studied at PWSSP (Fine Arts Academy) in Gdansk, at the Faculty of Painting, Sculpture and Graphic Arts (1981-1985). Diploma (at painting field) at professor K. Śramkiewicz’s studio in 1985. He is a lecturer of that Academy since September 1985 (at present a professor of drawing and painting at the Faculty of Interior and Industrial Design. Since 1999 he is also professor at the European Academy of Arts in Warsaw.

 

FR:
JANUSZ AKERMANN (né en 1957)
Akerman a étudié à PWSSP (Académie des Beaux Arts) à Gdansk, à la Faculté de peinture, sculpture et arts graphiques (1981-1985). Il a reçu son diplôme en 1985. Il est lauréat de 38 prix et distinctions nationaux et internationaux. Depuis 1985 il est professeur de l`Académie.

 

Dostępne prace/ Available works / Les oeuvres disponibles

MARKOWSKI EUGENIUSZ

PL:
EUGENIUSZ MARKOWSKI (ur. 1912, zm. 2007)
Klasyk współczesności. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Jego obrazy znajdują się w kolekcjach muzealnych w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Łodzi, São Paulo, Pradze, Huston i Chicago.
Mariusz Rosiak:
W rozległym nurcie sztuki ekspresji, która zawsze wymagała ponadprzeciętnej pasji, wiary i zapału, rodziła się z wielkich emocji, gdzieś na pozycjach radykalnych, mieści się cała – malarska i rysunkowa – twórczość Eugeniusza Markowskiego.(…)
Eugeniusz Markowski powiedział kiedyś: “Przy pomocy swojej pasji malarskiej wyrażam pasje ludzkie”. Zdanie to, już w początkowym okresie mojej fascynacji jego malarstwem wydało mi się najbardziej lapidarną formułą jego sztuki. Sztuki, która w swojej dojrzałej fazie zachowała swoją młodzieńczą witalność i werwę. Ale pierwszą pasją Eugeniusza Markowskiego – absolwenta warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, którą ukończył na krótko przed wybuchem drugiej wojny światowej – stało się życie, które poznawał w tragicznych okresach historii, w wielu rolach, na styku różnych kultur, w różnych szerokościach geograficznych. O tym zaświadcza jego biografia. I to w jakiś sposób, moim zdaniem, zawsze uwierzytelniało prawdę i autentyczność jego sztuki, której głęboki sens odkrył już w latach 40., kiedy Markowski mieszkał i tworzył we Włoszech, Enrico Prampolini – jeden z najbardziej znanych futurystów: “Mówmy o Markowskim albo o gwałtowności kolorystycznej na usługach ekspresji”.(…) Prampolini podkreślał również, że malarstwo