Maestria twórczości profesora Antoniego Janusza Pastwy opiera się na perfekcyjnym opanowaniu rzemiosła, znajomości mediów i materiałów rzeźbiarskich, wyrafinowania i łatwości w ich formowaniu. Polega jednak także na artystycznej wrażliwości i przenikliwości, pozwalającej na odwołania do repertuaru znanego i okrzepłego w całkowicie nowatorski sposób. Profesor Pastwa  w swojej wielorakiej twórczości w mistrzowski sposób interpretuje zarówno klasyczne, historyczne realizacje (m.in. Kwadryga Apollina zdobiąca fasadę Teatr Wielkiego w Warszawie), jak i tworzy autoteliczne, zróżnicowane figury zwierząt i ludzi, w których zgłębia zagadnienia relacji rzeźby wobec otoczenia i materiału, z którego powstała. Obok prac rzeźbiarskich, profesor tworzy także szkice- niekiedy niezwykle ekspresyjne, niekiedy zaś subtelnie traktujące światło i linię.

ANTONI JANUSZ PASTWA (ur. 1944 r. w Brzozie k. Kozienic). Uczęszczał do Liceum Plastycznego w Kielcach. Następnie studiował na Wydziale Rzeźby w ASP w Warszawie w latach 1964-1970, najpierw w pracowni prof. Mariana Wnuka, a później w pracowni prof. Stanisława Słoniny. Dyplom uzyskał w 1970. W latach 1974-1981 był asystentem u prof. Słoniny. W 1980 roku został adiunktem. Od 1981 prowadził pracownię kamienia. W 1987 otrzymał tytuł docenta, zaś w 1992 mianowany został profesorem sztuk plastycznych. Od 1995 roku prowadzi pracownię rzeźby na Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki. Członek Rady Programowej Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. Wielokrotnie uczestniczył w pracach Jury ogólnopolskich konkursów rzeźbiarskich, niejednokrotnie pełniąc funkcję przewodniczącego. Opiekun artystyczny wielu realizacji przestrzennych.

Zapraszamy do zapoznania się z pracami prof. Antoniego J. Pastwy w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej przy ul. Świętokrzyskiej 32 w Warszawie.

Dostępne prace